Мақола

МУҚАДДИМА
Дар таърихи навтарини миллати тоҷик Паёми Роҳбари давлат – маҷмуи таҳлил, арзёбӣ, як навъ ҳисобот, инчунин, натиҷагирӣ аз фаъолияти ҳукумат ва дар ин асос, ироаи тасмимҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва нақшаҳои ҳаётан муҳимми мақомоти олии мамлакат мебошад.
Нуқтаи архимедӣ - такягоҳии ҳуҷҷат баҳогузории кори ҳукумат дар соҳаи иқтисод аст.

Таъмини амнияти иттилоотӣ имрӯз ба масъалаи муҳимми сиёсати давлатӣ табдил шуда, суботу устувории ҳукуматҳо ва амнияти миллии давлатҳо ба он вобастагии зич пайдо кардааст. Дар шароити муосир таъмини амнияти иттилоотӣ ва ҳимояи манфиатҳои миллӣ барои Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки дорои истиқлоли сиёсии хеш аст, масъалаи калидӣ ба ҳисоб меравад.

Конфутсий мутафаккири қадимии Чин аст. Таълимоти ӯ, ки баъдтар бо номи конфутсия дар таърихи фалсафа сабт гардид, ба рушди маънавию сиёсии Чин ва тамоми Осиёи Шарқӣ таъсири бузург расондааст ва аз асри XVII дар Аврупои Ғарбӣ интишор ёфтааст. Асосҳои конфутсияро шогирдони мутафаккир дар маҷмўаи афоризмҳо, муколамаҳо ва Қайдҳое, ки «Лун ю» «Қазоватҳо ва суҳбатҳо» («Лун-ю») ном доранд, гузоштаанд. Дар тӯли асрҳои зиёд дар муассисаҳои таълимии чинӣ пурра азбар кардани ин рисола барои шогирдону донишҷўён ҳатмӣ буд.

Китоби “ал - Хароҷ ” дарбаргирандаи оро ва афкори фиқҳи Абӯюсуф буда, ягон ривояте аз фуқаҳои дигар дар он оварда нашудааст. Дар ин рисола масъалаҳои зиёде зикр гардидааст, ки дар онҳо Абӯюсуф назароти мухолифи устодаш Абӯҳанифаро (р) матраҳ кардааст. Оё аз ин матлаб, хулоса карда метавонем, ки он масоилеро, ки дар он назари мухолифи худ бо устодашро зикр накардааст, ҳамраъй буда, бо Абӯҳанифаро (р) мухолафат надорад? Зоҳиран чунин аст.