Мақола

Ҳасад ё ҳасодат одати бадест, ки дар луғат ба маънои орзӯи аз байн рафтани неъматҳо ва пешравиҳои дигарон аст. Шахси ҳасуд касест, ки дар дарунаш як ҳиссе нисбат ба атрофиён дорад, пешравиҳои онҳоро намехоҳад ва пайваста дар орзӯи он аст, ки инсонҳо шикаст бихуранд ва агар тавонои дошта бошад, монеи пешравиҳои атрофиён мешавад. 

Китоби “Осор”-ро Юсуф фарзанди Абӯюсуф аз падараш, аз Абӯҳанифа (р) ривоят кардааст. Санади ривоятҳои ин китоб ба Расул (с) ё саҳобӣ ё тобеӣ, ки Имом раъйи ӯро писандидааст мерасад. Бинобар ин, китоби мазкур, дар ҳоле, ки иснод ба Абӯҳанифа (р) дода шудааст, маҷмӯае аз фатвоҳоест, ки Имом аз гуфтаҳои фуқаҳои Куфа ихтиёр намуда, ё мухолифати онҳо бо овардани далили он кардааст. Ин китоб ба унвонҳои фиқҳӣ тартиб дода шуда, аз се назар арзиши баланди илмӣ дорад:

Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон қонунеро қабул кард, ки барои имрӯзу фардои кишвари азизамон аҳамияти муҳим дорад. Қонун дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон аз 21 боб иборат буда, дар моддаи дуюми он таъкид мешавад, ки он ба мақсади «ташаккул додани айнияти шаҳрвандӣ, сифатҳои баланди ахлоқӣ, ҳувияти миллӣ, тафаккур ва ҳисси ватандӯстӣ» дар ниҳоди шаҳрвандон қабул шудааст. Ҳанӯз сӣ сол муқаддам назарияпардозону сиёсатмадори аврупоӣ пешбинӣ карда буданд, ки ҷомеаҳои кишварҳои пасошӯравӣ гирифтори буҳрони ҳувият гашта, ба мушкили ҷиддӣ мунҷар мегардад.

Ёрдамчии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба масъалаҳои рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеа Эмомалӣ Насриддинзода дар мақолаи худ «Тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон ҳамчун омили асосӣ ва роҳи муҳимтарини рушди давлат ва ҷомеа», ки дар заминаи Паёми имсолаи Пешвои миллат таълиф гардидааст, бори дигар ба масъалаи хеле муҳим ва зарурии ҷомеа-тарбияи ватандӯстии аҳли ҷомеа таваҷҷуҳ зоҳир намудааст, ки ин бесабаб нест.