Мақола

АФЗАЛИЯТ БА САТҲИ ЗИНДАГИИ ИҶТИМОИИ ШАҲРВАНДОН АСОСИ ПАЁМИ СОЛОНА

Ҳамасола дар  Паёми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вазъи феълии ҳаёти иҷтимоии ҷомеа ҳаматарафа мавриди таҳлил қарор гирифта, ҳамчун дастурамали рушди минбаъдаи кишварамон баромад менамояд. 

ФИҚҲОИ ИСЛОМ: Ҳанафия, Ҳанбалия, Моликия ва Шофеия

Яке аз натиҷаҳои таҳаввули минбаъдаи ислом пайдоиш ва ташаккули илмҳои исломӣ буд. Чунон ки дар мавриди илмҳои қуръонӣ гуфта шуд, улуми исломӣ низ дар заминаи бархӯрд бо тамаддунҳои дигар ва ихтилофҳои мазҳабиву фирқавӣ ба вуҷуд омада, доираи маорифи исломиро густариш доданд. Аз ин рӯ илмҳои исломӣ ҷузъи маорифи исломӣ ба шумор мераванд. Маорифи исломӣ дар маҷмуъ аз илмҳои сарчашмашиносии исломӣ: илмҳои қуръонӣ, илми ҳадис ва илмҳои назарию фалсафии исломӣ: фиқх, калом, мантиқ, фалсафаи исломӣ, тасаввуф (ирфон) ва ахлоқ ташаккул ёфтааст.

Китобҳои Имом Муҳаммад ҳамчун сарчашмаҳои муътамади фиқҳи ҳанафӣ

Китобҳои Муҳаммад дар фиқҳи Абӯҳанифа (р) ба ҳайси марҷаъи аввал шинохта шудааст. Хоҳ ба ривояту муроҷиат аз Абӯюсуф ва хоҳ аз масоили маъруф аз фиқҳи аҳли Ироқ бошад. Аммо гуфтан бамаврид аст, ки ҳамаи китобҳои ӯ аз нигоҳи эътимод дар як дараҷа нестанд. Балки уламо аз нигоҳи дараҷабандӣ китобҳои ӯро ба ду қисм ҷудо намудаанд:

Аввал:

Имоми Аъзам ва гуфтугӯи тамаддунҳо

Эмомалӣ РАҲМОН,

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон

Баъди ноил шудан ба истиқлолияти давлатӣ ҳаёти халқи тоҷик маҷрои тозае ба худ гирифта, андешаи миллӣ бар пояи асолатҳои таърихӣ ва арзишҳои анъанавӣ рушди фарогир ёфт.

Дунявияти Абӯҳанифа

Қобили зикр аст, ки таълимоти Имоми Аъзам дар баробари ҷанбаи таҳаммулпазирӣ аз талаботҳои принсипи дунявият низ баҳраманд мебошад. Дар робита ба матлаби баёнгардида бояд ёдовар шуд, ки тибқи ақидаи муҳаққиқон дар мавриди аҳкоми шаръӣ дар ислом аз рӯзи аввал ду ақида вуҷуд доштааст. Тибқи ақидаи аввал аҳком ҳама аҳкоми тааббудиянд, яъне дар он ҳеҷ гуна асрор ва маслиҳат (ба маънои манфиат) вуҷуд надорад.

НАЗАРИЯИ ВАТАНДӮСТӢ ВА РЕШАҲОИ ТАЪРИХИИ ОН ДАР ФАРҲАНГИ МИЛЛИИ ТОҶИКОН (Дар партави Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи тарбияи ватандӯстии шаҳрвандон»)

Қисми сеюм.

Ватандӯстии муътадил. Ин навъи ватандӯстӣ дар натиҷаи ҷустуҷӯи роҳҳои пешгирии паҳншавии ватандӯстии қотеъ ва бартараф кардани омилҳову ангезаҳои дурӣ ва бегона шудани шахс аз Ватан ва ҷомеа пайдо шудааст. Омӯзиши ин роҳҳо баъзе файласуфонро ба ақидаи мавқеъи миёна ва мӯътадили ватандӯстӣ водор сохт, ки он аз як тараф меҳру муҳаббати ватандӯстро ба арзишҳои умумибашарӣ ва тамоми башарият, аз тарафи дигар, ғамхории махсуси ӯ дар ҳаққи Ватан ва ҳамватанонашро таҷассум месозад.

Китоби “ар- Рад ало сияр ал-Авзоъӣ” ҳамчун сарчашмаи нодир оид ба масъалаҳои ихтилофӣ байни Авзоъӣ ва Абӯҳанифа (р)

Китоби “ар - Рад ало сияр ал-Авзоъӣ” сарчашмаест, ки Абӯюсуф дар қоидаву қонунҳои ҷангу сулҳ, амонхоҳӣ, аслоб (аспу афзолу анҷоми он ва аслиҳае, ки ғанимат гирифта шудааст) ғаноим ва ғайра, ки Авзоъӣ хилофи қавли Абӯҳанифа (р) назар дода, рад мекунад. Дар воқеъ, ин ёрӣ додани устодаш дар баробари Авзоъӣ дар масъалаҳои зикршуда ва масъалаҳои назари он мебошад. Дар ин китоб намунаи қавии далелҳои Абӯҳанифа (р), роҳҳои истинбот ва равиши истидлоли ӯ ва ҳамчунин дараҷаи қавии таақули фиқҳии Абӯҳанифа (р), нишон дода шудааст.

СУЛОЛАИ ПАҲЛАВОНӢ

Гӯштини миллии тоҷикӣ яке аз варзишҳои маъмул дар миёни мардуми тоҷик ба ҳисоб меравад, ки таърихи онро ба пайдоиши миллати тоҷик рабт медиҳанд. Мардуми тоҷик ин намуди гӯштинро бештар дар тую маъракаҳо барпо мекарданд.

Страницы

Яндекс.Метрика