Мақола

Модели демократияи либералӣ дар Тоҷикистон, ки дар он манфиатҳои сиёсии аҳзоби сиёсии дунявӣ ва хусусияти динӣ дошта, дар фазои озодии сухан, гуногунандешӣ, озодии муборизаи сиёсӣ, кӯшиши ба ҳам омадан намуданд, аз дастовардҳои бузурги давлатҳои ҷавони мустақил дар даҳсолаҳои охир ба шумор мерафт. Таҷриба нишон дод, ки ба ин дастовард хатарҳои воқеӣ аз зинаи аввал таҳдид дорад. Ин буд, ки ин модел бо дарназардошти гуногунии ҳадафҳо натавонист ба амният ва истиқлоли сиёсӣ содиқона хизмат намояд.

Аз зумраи таҳдидҳое, ки имрӯз ба истиқлоли сиёсӣ ва миллии кишварҳо зарбаи ҷонкоҳ мезанад ин ноаён афзоиш ёфтани аҳолии рӯи замин дар умум ва дар минтақаҳои ҷудогонаи фарҳангу тамаддунҳост. Муҳандисони ҷомеаи нави ҷаҳонӣ ва низоми тозаи сиёсии олам ба мисли меросдиҳандагони қаблии ххуд, роҳҳои мухталифи кам кардани башарро аз ҳисоби халқҳои дигари заиф ва рушднакарда, ҳанӯз ҳам идома медиҳанд. Ин ҳолат вазнини муаянро ба таркиши демографии башар зам менамояд. Умуман афзоши аҳолии халқу миллатҳо, ки табиатан падидаи нек аст, дар асл мушкилиҳои муайяни иқтисодӣ ва иҷтимоӣ рӯ мезананад.

Муҳаммад Аркун (1928-2010) муҳаққиқи классикии ақоиди исломӣ, исломшиноси бузург ва эҳтимолан, яке аз мутафаккирони асили ислом дар таърихи он мебошад. Решаи авлодиаш барбарӣ аст. Аллакай, дар кӯдакиаш ӯ бо шаклҳои зиёди табъиз, ки дар он вақт нисбат ба барбарҳо вуҷуд дошт, рӯ ба рӯ омада буд. Аркун забонҳои фаронсавӣ ва арабиро хеле барвақт омӯхт, ки он то андозае барои ба муҳити иҷтимоӣ ворид шудани ӯ кумак кард. Маълумоти олиро дар Донишгоҳи Алҷазоир (дар риштаи адабиётшиносӣ) ва сипас, дар Сорбонна (Париж, забон ва адабиёти арабӣ) гирифтааст.

Сегодня много говорят об проблемы, препятствия и предпосылки формирование гражданского общество в постсоветском пространстве. Научно- теоретическое определено роль религии и гражданского общества в исламском регионе, разработано вариантов и методологии формировать и  совместит религия и гражданское общество, но проблема в том что для европейцев  регион видится тоталитарное строй с наследованной коммунистических идеях, где  гражданского общества не находит своё место между государством и обществом, между религиозность и светскость.