Мақола

НАҚШИ МЕҲВАРИИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ ДАР БАРҚАРОРИИ СУЛҲУ ВАҲДАТИ МИЛЛӢ

Солҳои 90-уми асри ХХ, барои Тоҷикистон давраи мураккаби бунёд ва таҳкими давлатдории миллӣ маҳсуб мегардад. Дар ин давра, аз як тараф мухолифату муборизаҳои шадид байни неруҳои сиёсӣ дар кишвар идома дошт. Аз тарафи дигар бошад, ғояи ризоияти миллӣ байни қувваҳои мухолиф дастгирӣ меёфт.

Зарурати афкори ислоҳгаронаи мутафаккирони Ҳиндустон барои дингароёни ҷомеаҳои мусалмоннишин

Ҳама гуна ҷомеа аз шахсиятҳо ташаккул меёбад. Ҳар қадаре аҳли ҷомеа соҳибилм, бофарҳанг, равшанфикр ва ҳамқадами замон бошад, ба ҳамон андоза ҷомеаи мазкур пешрафт намуда, осудагию хушбахтиро барои мардуми худ таъмин менамояд. 

Қурбонӣ дар масири таърих

Қурбонӣ - василаи наздик шудан бо пешкаш ва ҳадя кардани чизе ба мақоми болоӣ аст. Таърихи Иди Қурбон аз замони Одам (ъ) вуҷуд дошта, чузъи мукаррароти динҳои гузашта низ ба шумор мерафт. Қурбонии фарзандони Одам (ъ) ки нахустин қурбонӣ дар олам ба шумор меравад, дар оёти 27-30 сураи моида тасреҳ шудааст. 

ИДИ ҚУРБОН НАМОДЕ АЗ ИТТИҲОДУ ҲАМБАСТАГӢ ВА ВАҲДАТУ ДӮСТӢ ДАР ҶОМЕА АСТ!

«Фарҳанги бузурги исломӣ волотарин арзишҳои маънавӣ ва ҳаётиро, аз қабили омӯзиши илму маърифат, покизагиву накӯкорӣ, меҳнати ҳалол, дӯстиву рафоқат, созандагиву бунёдкорӣ ва таҳаммулгароӣ талқин мекунад ва аҳли ҷомеаро ҳамеша барои иҷрои чунин амалҳои нек ҳидоят менамояд».

Эмомалӣ Раҳмон 

Иди Қурбон яке аз ду иди мусулмонҳои тамоми дунёст, ки ҳамасола дар санаи 10-уми моҳи зулҳиҷҷаи солшумории ҳиҷрии қамарӣ баргузор мегардад. Иди Қурбон барои тоҷикон ҳамчун як ҷузъи ҳувияти динӣ ва фарҳанги миллии мо тоҷикон дар тӯли асрҳо хизмат кардааст.

Китоби муҳим дар шинохти салафия

Собиқаи нигоштани таърихи силсилаву мазоҳиби исломӣ ҳадди ақал ба ҳазор сол қабл мерасад. Ин падида танҳо хосси мусулмонон ё ҷаҳони ислом набуда, тақрибан сарнавишти тамоми адёни бузургу кўчак чунин рақам хўрдааст. Аммо камтар пажўҳишеро метавон ном бурд, ки аз ағрози сиёсиюу фирқаӣ холӣ ва бе таассуб нигориш ёфта бошад. Дар масири таърих, агар намояндагони мазҳабҳои расмиятёфтаву давлатӣ мухолифони худро «аҳли бидъат», «гумроҳ», «хориҷӣ» ва ғайра номанд, мазоҳиби оппозитсоинӣ ҳам дар таъну нафрини рақибони идеологии худ аз ҳеҷ чиз дареғ намеварзиданд.

СУБЪЕКТИ СИЁСӢ ВА АМНИЯТИ МИЛЛӢ

Саймӯмин Ятимов 23 июли соли 1955 дар ноҳияи Фархор ба дунё омада,соли 1976 риштаи забону адабиёти тоҷики Донишкадаи омӯзгории шаҳри Кӯлоб ва соли 2001 риштаи ҳууқуқи Донишгоҳи миллиро хатм кардааст. Дар соли 2001 дар мавзӯи "Асосҳои идеологии сиёсати берунаи Ҷумҳурии исломии Эрон” рисолаи номзадӣ ва дар соли 2002 дар мавзӯи "Хумайнигароӣ ва идеологияи сиёсати хориҷии Эрон” рисолаи докторӣ ҳимоя кардааст. Ятимов солҳои 2000-2005 муовини вазири амният, солҳои 2005-2007 муовини аввали вазири хориҷа ва солҳои 2007-2010 сафири Тоҷикистон дар Белгия. ИА ва НАТО буд.

1 ИЮН – РӮЗИ БАЙНАЛМИЛАЛИИ ҲИФЗИ КӮДАКОН

Кӯдакон неъмати бебаҳо, сармояи инсонӣ, ояндаи имрӯзу фардои оила ва миллат буда, ҳифзу ҳимоя ва ғамхорӣ нисбати онҳо вазифаи ҷонии фард, ҷомеа ва давлат мебошад. Бо ҳамин асос 1 июн ҳамчун Рӯзи байналмилалии ҳифзи кӯдакон дар аксари давлатҳои чаҳон таҷлил мегардад.  Таҷлили ин руз ба 1 июни соли 1925 ба Конференсияи байналхалқии фаровонҳолии бачаҳо, ки дар Женева баргузор шуда буд, рост меояд.

Ҷашни ваҳдати миллӣ муборак бод!

Пеш аз ҳама таҷлили ҷашни Рўзи Ваҳдати миллии мо дар он аст, ки тавассути баргузор кардани чунин маъракаҳои бузурги фарҳангӣ, хотираи таърихӣ, ифтихори миллӣ, ҳиссиёти ватандўстӣ, якдиливу ҳамгироӣ ва арзишҳои дигари давлати соҳибистиқлол ва миллати мутамаддину сулҳдўсти Тоҷикистон таҳким ва такомул ёфта, ба ин васила амнияту ваҳдати милливу давлатии Тоҷикистон ва тамоми қавму халқиятҳои маскуни он таъмин карда мешавад.

Страницы

Яндекс.Метрика