Мақола

Дар солҳои охир олимони тазвиргар шабакаҳои интернетро ба доми тазвир (ҳилаю фиреб) кашида, таърихи Осиёи Марказӣ ва Хуросонро таҳриф намуда, хоҳиши худро ба “ҳақиқат” табдил доданианд, ки чунин “пажуҳиш”-ҳо хеле муғризона ва бар хилофи ҳамгироии кишварҳои ҳамтақдири минтақа ва дунёи ислом аст. Аз ҷумла, дар саҳифаи интернетӣ мақолаи профессори Донишгоҳи ҳунари Стамбул ба номи Мимара Синана Айдин Уста таҳти унвони “АНДЕША – Давлати аввалини мусалмонӣ-туркӣ: Сомониён” нашр гардидааст, ки хеле зиддиилмӣ ва бидуни риояи ҳақиқати таърихӣ ва ахлоқи таърихнигорӣ иншо гардидааст.

Ҳамоиши нахустини Шурои сарварони давлатҳои Осиёи Марказӣ ва кишварҳои арабии Халиҷ ба арафаи анҷоми ҳаҷҷи фарзӣ ва оғози ҳаҷҷи умра ба Арабистони Саудӣ рост омад. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин сафари худ, аз як тараф, як идда мулоқотҳои судманд баҳри ҳалли масоили иқтисодию сиёсӣ ва иҷтимоию фарҳангӣ анҷом доданд, аз тарафи дигар, адои Умра намуда, барои натиҷабахш гардидани он мулоқот дуо намуданд. 

Салом дар луғатномаҳо ба маънии саломатӣ аз ҳар гуна айбу нуқсон, сулҳу осоиштагӣ, амну амон, дуруду таҳният аст ва азбаски Худованд ҷовидон ва пок аз айбу нуқсон аст, яке аз номҳои ӯ “Салом” аст.

Ҳар гуна изҳори муҳаббат дар оғози вохӯрӣ “дуруд” аст. Пас салом ҳамон дуруд аст, ки аз матолиби зиндагӣ ва дуои саломатӣ ва зиндагии дигарон аст, ин дуо хоҳ дар шакли “ассалому алайкум” бошад ё “ассалому алайно”. Аз ин рӯ, равшантарин намунаи дуруд салом аст.

Бояд қайд намуд , ки мақоми  китобҳои фиқҳи ҳанафӣ аз ҷиҳати қувва дар як дараҷаю сатҳ  нестанд. Агар ба китобҳои ривоятшудаи мутааххирин аз фатво ва тахриҷи фиқҳӣ аз имомоне, ки мазҳабро бино кардаанд, нигарем  китобҳои фиқҳи ҳанафӣ ба се табақа тақсим мешаванд:

Аввал «Усул» тавре гуфтем, онҳоро «Зоҳир ар-ривоя» мегӯянд. Ин китобҳо шомили ақволи Абӯҳанифа (р), Абӯюсуф ва Муҳаммад мебошанд, ки онҳоро Имом Муҳаммад дар шаш китоби худ ҷамъоварӣ намудааст.