Мақола

Андешаҳо дар мавриди «Дидгоҳи давлатмеҳвар»

Имрӯз 24-уми феврал дар Маркази исломшиносӣ семинари илмӣ бахшида ба муаррифии китоби нави сиёсатшиноси шинохта Абдуллоҳи Раҳнамо доир гардид. Семинарро муаллифи китоб оғоз намуда, сабаби «Дидгоҳи давлатмеҳвар» ном ниҳодани китобро шарҳ дод ва ҳамчунин муҳтавои асосии онро бо забони фасеҳу равшан  мавриди таваҷҷуҳи иштирокчиён гардонд.

«Ихвон-ул – муслимин»: идеология ва амалияи сиёсӣ

«Ихвон-ул-муслимин» яке аз қадимтарин ва паҳншудатарин созмони радикалии исломи муосир мебошад. Он ибтидо дар Миср соли 1928 бо ташаббуси муаллими мактаби миёна Ҳасан ал-Банно ташкил шудааст. Дар аввал ба як навъ маҳфили дӯстдорони ислом монанд буд, ки аз ҳаёти гуногунранги шаҳрӣ канорачӯӣ мекард. Ба маҷлиси суфиён монандӣ дошт, ки ба хамин сабаб онхоро аз ахли тасаввуф хондаанд. Азбаски Ҳасан ал-Банно дар оилаи диндори мутаассиб ба воя расида буд, таассубу ифрот барояш хос буд.

МУҲАММАДИ ҒАЗОЛӢ - МУТАФАККИРИ ҲУҚУҚШИНОС

Муҳаммади Ғазолӣ яке аз мутафаккирони барҷастаи Шарқи асримиёнагӣ буда, дар инкишоф ва рушди илмҳои ҳуқуқшиносӣ ва падидаҳои ҳуқуқӣ дар асрҳои миёна нақши бузург дорад. Ба Муҳаммади Ғазолӣ барои хизматҳои шоёнаш дар роҳи инкишофи фарҳанги исломӣ ва ҳуқуқи мусулмонӣ унвонҳои фахрии «Ҳуҷҷат-ул-ислом» (далели Ислом), «Ворисул-анбиё» (меросгири пайғамбарон), «Шараф-ул-аиммат» (шарафи имомон), «Зайниддин» (накуиву зиннати дин), «Олим-ул-уламо» (донишмантарини донишмандон), «Сайид-ул-мусаннифин» ҳангоми дар қайди ҳаёт буданаш аз ҷониби олимони ҷаҳони Ислом дода шудааст [23, 24, 25, 12].

Ватандӯстӣ - имондорист!

Агар ба таърихи башарият нигарем, ватандӯстӣ ва ҳимоя аз онро майли табиӣ дар инсонҳо мебинем. Тавре, ки аз омӯзаҳои динӣ ва таҷрибаи давлатдории халқҳои олам маълум мегардад, ватандӯстӣ ва ҳифозати он шарафу номус ва иззат барои ҳар як инсон аст. Чун аз таҷрибаи таърихии инсоният аён аст, ҳисси ватандӯстӣ кафолати пойдорӣ, устуворӣ ва ҳастии ҳар як давлату миллат аст. Маҳз, ҳифзи ватан - меҳан тинҷию оромӣ, набзи муътадили ҳаёти ҷомеа ва рушди устувори соҳаҳои гуногуни ҳаёти ҷамъиятию иқтисодӣ ва ояндаи дурахшони ҷомеа ва давлати соҳибихтиёри миллиро кафолат дода метавонад.

Гулдӯзӣ - санъати наврӯзӣ

Халқи тоҷик аз қадим то имрӯз бо таърих, тамаддун ва фарҳанги волои худ арзи ҳастӣ карда, дар арсаи ҷаҳонӣ худро ҳамчун халқи тамаддунофар ва эҳёкунандаи  арзишҳои умумиахлоқӣ ва умумимиллӣ муаррифӣ намудааст. Фарҳанг, ки ҳастии миллат аст, ҳамеша дар маърази таваҷҷуҳи амирону шоҳон ва шоирону адибон қарор гирифтааст. Тавре, ки одамушшуаро Абӯабдуллои Рӯдакӣ гуфтааст:

Ҳеҷ ганҷе нест аз фарҳанг беҳ,

То тавонӣ, рӯй бар ин ганҷ неҳ!   

ДОНИШМАНДИ ШАҲИРИ ҶУҒРОФИЯ

 

Кафолати ҳуқуқии пешгирии зӯроварӣ дар оила ҳамчун кафили устувории ҷомеа

Мувофиқи моддаи 33 Конститутсияи ҶТ, давлат оиларо ҳамчун асоси ҷамъият ҳимоя мекунад. Дар сатҳи Конститутсия мустаҳкам намудани чунин меъёр аз он шаҳодат медиҳад, ки ҷамъияти солим аз оилаи солим бавуҷуд меояд. Бинобар ин, бо мақсади солим нигоҳдоштани оила ва пешгирии зӯроварӣдар оила нақша-чорабиниҳои зиёде роҳандозӣгардида, нисбат ба он таваҷҷуҳи хосса нигаронида шудааст. Бо дарназардошти муҳиммиятвамубрамияти ин масъала бо ташаббуси Асосгузори сулҳуваҳдатимиллӣ– Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам ЭмомалӣРаҳмон соли 2015 «Соли оила» эълон гардид.

Андешаҳо перомуни таносуби дин ва дунё

Бидуни тардид мавзӯи муносибати дин ва дунё аз ҷумлаи мавзӯъҳои хеле баҳснок, пурихтилоф ва гуногунпаҳлӯ маҳсуб меёбад. Комилан равшан  аст,  ки мавзӯи мазкур дар доираи ҳар дин ҳар хел матраҳ мегардад. Бо вуҷуди ин дар муносибати байниҳамдигарии онҳо ҷанбаҳои умумие ба чашм мерасанд. Бояд эътироф намуд, ки дар муносибати дин ва дунё  робитаи мутақобилаи равшан мушоҳида мегардад. Аслан дунё ва арзишҳои дунявӣ дар динҳо аз мақоми сазоворе бархӯрдор нестанд, агарчанде дин, худ бидуни дунё арзи вуҷуд  карда наметавонад.

Страницы

Яндекс.Метрика