ГУЛШАНИ АДАБ

Дар китоби “Осор”-и Абўюсуф чунин омадааст:“Абўюсуф аз Абўҳанифа (р) аз Абўҷаъфар Муҳаммад ибни Алӣ ривоят мекунад, ки Расули Худо (с) баъд аз намози хуфтан то намози бомдод ҳашт ракаат намоз ва се ракаат витр ва ду ракаат суннати бомдод мегузорид” . Дида мешавад, ки Абўҳанифа (р) ҳадисеро, ки санадаш танҳо ба Абўҷаъфар мерасад, ривоят кардааст, дар ҳоле ки чунин ҳадиси мунқатеъро танҳо аз касоне мепазирад, ки ба он шахс итминони комил дошта бошад. Ривоят намудан аз Абўҷаъфар танҳо ривоят набуда, балки баҳраварии илмӣмебошад”.

❗Ҷавонмардиву ростӣ пеша кун,
Ҳама некӯӣ андар андеша кун!

❗Бибахшу бихӯр то тавонӣ дирам,
Ки ҷуз ин дигар ҷумла дардасту ғам!

❗Яқин дон, ки коре, ки дорад давом,
Баландӣ пазирад аз он кор ном!

❗Ту коре, ки дорӣ набурда ба сар,
Чаро даст ёзӣ ба кори дигар!

❗Ба ранҷ андар ори танатро равост,
Ки худ ранҷ бурдан ба дониш сазост!

❗Ба ранҷ андар аст, эй хирадманд, ганҷ,
Наёбад касе ганҷ нобурда ранҷ!

❗Ҳамон ганҷу динору кохии баланд,
Нахоҳад будан мар туро судманд!

Овардаанд , ки чун Азроил хост Мӯсои Калимуллоҳ ро қабзи рӯҳ кунад, Мӯсо гуфт: Эй Азроил нахуст ин пайғоми маро ба Ҳақ бирасон ва бигӯ ҳеҷ дидӣ, ки дӯст аз дӯсти худ ҷон биситонад???
Азроил пайғом бигзорд. Посӯх омад ки : Эй Мӯсо ҳеҷ дӯсте дидӣ, ки дидори дӯсти худ нахоҳад???

Кашфул Асрор: Хоҷа Абдуллоҳи Ансорӣ

❗Тарсам, ки ашк дар ғами мо пардадар шавад
В-ин рози сар ба мӯҳр ба олам самар шавад.
Гӯянд санг лаъл шавад дар мақоми сабр,
Оре, шавад, валек ба хуни ҷигар шавад.
Хоҳам шудан ба майкада гирёну додхоҳ,
К-аз дасти ғам ҳалоси ман он ҷо магар шавад.
Аз ҳар карона тири дуо кардаам равон,
Бошад, к-аз он миёна, яке коргар шавад.
Эй ҷон, ҳадиси мо бари дилдор бозгӯ,
Лекин чунон магӯ, ки саборо хабар шавад.
Аз кимиёи меҳри ту зар гашт рӯи ман,
Оре, ба юмни лутфи шумо хок зар шавад.
Дар тангнои ҳайратам аз наҳвати рақиб,