ГУЛШАНИ АДАБ

Рӯзе Имом Абӯҳанифа (р) ба яке аз зердастонаш чанд порча тикка дод то дар бозор бифрӯшад ва барояш гӯшзад кард , ки яке аз ин тиккаҳо айб дорад ва ҳангоми фурӯхтан , ба харидор айбашро бигӯӣ. Аммо у фаромӯш кард, ки айбашро ошкор кунад. Замоне, ки Имом Абӯҳанифа аз ин мавзӯъ огоҳ шуд, ҳамаи пули бадастомада аз ҳамон тиккаро садақа дод ва гуфт: тарҷиҳ медиҳам аз ташнагӣ бимирам аммо оберо нахӯрам, ки намедонам аз роҳи ҳалол бадаст омада ё ҳаром...!

Ҷумла хашм аз кибр хезад, аз такаббур пок шав,
Гар нахоҳӣ кибрро, рав, бе такаббур хок шав!

Хашм ҳаргиз барнахезад ҷуз зи кибру мову ман,
Ҳар дуро чун нардбон зер ору бар афлок шав!

Ҳар куҷо ту хашм дидӣ, кибрро дар хашм ҷӯ,
Гар хушӣ бо ин ду морат, худ бирав, Заҳҳок шав!

Гар зи кибру хашм безорӣ, бирав кунҷе бихусб,
В-ар зи кибру хашм дилшодӣ, бирав, ғамнок шав!

Хашми сагсорон раҳо кун, хашм аз шерон бибин,
Хашм аз шерон чу дидӣ, сар биниҳ, шишок шав!

❗Бинмой рух, ки боғу гулистонам орзуст,
Бикшой лаб, ки қанди фаровонам орзуст.
Эй офтоби ҳусн, бурун о даме зи абр,
К-он чеҳраи мушаъшаи тобонам орзуст.
Бишнидам аз ҳавои ту овози табл боз,
Боз омадам, ки соъиди султонам орзуст.
Гуфтй зи ноз: «Беш маранӌон маро, бирав»,
Он гуфтанат, ки «беш маранӌонам», орзуст.
В-он дафъ гуфтанат, ки бирав шаҳ ба хона нест,
В-он нозу бозу тундии дармонам орзуст.
Дар дасти ҳар кй ҳаст зи хубй қурозаҳост,
Он маъдани малоҳату он конам орзуст.
Ин нону оби чарх чу селест бевафо,

Бошад ҳамеша ҳамсафари ман каломи сулҳ,
Хоҳем рӯдбори хуши мустадоми сулҳ.

Ҳар субҳидам ба нағмаи ҷонсӯзи ошиқӣ,
Булбул ба шоха мерасад баҳри саломи субҳ.

Дар зери Парчами Ватан тифлони мо хушанд,
Воло шуморам аз зару сим эҳтироми сулҳ.

Гардад димоғ тозаю гул медамад ба боғ,
Ояд ба гӯши ҷон агар умре паёми сулҳ.

Эй кош, ҷои ҷангҳо дар курраи замин,
Нӯшем бодаи тараб,ёрон, зи ҷоми сулҳ.

Нуринисо
Душанбе

پیام صلح .

باشد همیشه هم صفای من کلام صلح
خواهیم رود بار خوش مستدام صلح