ГУЛШАНИ АДАБ

Агар пурсанд, ки адаб бо падару модар кадом аст, бигўй:
• ҳурмати ононро ҳамеша нигоҳ дорад;
• барои моли дунё ва чизу чора нисбати онҳо сахтӣ накунад;
• барои ҳурмат ва хидмате, ки бо падару модар мекунад, миннат накунад;
• ба рўйи онҳо сахт нанигарад;
• чун бихонандаш, зуд ҳозир шавад;
• дар вақти суҳбати онҳо рўй турш накунад;
• ҳар чӣ фармоянд, агар дар он гуноҳе набошад, ба ҷой орад;
• дар сухан гуфтан бо онҳо ва ё бо дигаре дар назди онҳо овоз баланд накунад;
• бе маслиҳати падару модар ба сафар наравад;

❗Биё то қадри ҳамдигар бидонем,
Ки то ногаҳ зи ҳамдигар намонем.
Чу муъмин оинай муъмин яқин шуд,
Чаро бо оина мо рӯгаронем?
Каримон ҷон фидои дӯст карданд,
Саги бигзор, мо ҳам мардумонем.
Ғаразҳо тира дорад дӯстиро,
Ғаразҳоро чаро аз дил наронем? Гаҳе хушдил шави аз ман ки мирам,
Чаро мурдапарасту хасми ҷонем?
Чу баъди марг хоҳи ошти кард,
Ҳама умр аз ғамат дар имтиҳонем.
Кунун пиндор мурдам, ошти кун,
Ки дар таслим, мо чун мурдагонем.
Чу бар гӯрам бихоҳи бӯса додан,
Рухамро бӯса деҳ, к-акнун ҳамонем.

Подшоҳе ҳангоми пӯст кандани себ бо
корди тезе ангушти худро бурид. Вақте нолону гирён табибонро металабид, вазираш гуфт:
" Ҳеҷ кори Худованд бе ҳикмат нест."
Подшоҳ аз шунидани ин ҳарф нороҳат шуду фарёд кард:
"Дар бурида шудани ангушти ман чи ҳикмате аст?"
Ва дастур дод то вазирро зиндонӣ кунанд.
Рӯзҳо гузашт то ин ки подшоҳ барои шикор ба ҷангал рафт, дар он ҷо он қадар аз сарбозонаш дур шуд, ки ногаҳон худро миёни қабилаи ваҳшиён танҳо ёфт.

Алберт Эйнштейн мегӯяд, ки ман 20 сол муаллимӣ кардам. Аммо:

1. Ҳеҷ гоҳ дафтари ҳозиру ғоиб надоштам; чун синф бояд он қадар ҷаззоб бошад, ки бидуни дафтари ҳозиру ғоиб шогирдат ба дарс биёяд.

2.Ҳеҷ гоҳ саъй накардам синфамро ғамгин ва афсурда нигаҳ дорам, чун синф хонаи дуввуми шогирд аст;

3.Ҳар шогирде, ки дер омад, дар синф роҳаш додам. Чун медонистам, ки агар 10 дақиқа ҳам ба синф биёяд, эҳсоси масъулият кардааст.

4. Ҳеҷ гоҳ беш аз ду бор ҳарфҳоямро такрор накардам, чун он қадар ҷаззоб дарс мегуфтам, ки ҳеҷ кас нагуфт бори саввум такрор кун;