ГУЛШАНИ АДАБ

Коргаре ба дорухона ворид шуд ва аз
доруфурӯш хоҳиш намуд:
- Оё Шумо равған (маз) барои обилаи даст ва харошаҳои даст, ки ҳангоми бо семент ва қум ки пайдо мешавад доред?
Доруфурӯш ғазабомез ба ӯ хандид ва гуфт:
- Ҳа, мо равған барои санг ва оҳан ҳам дорем.
Марди коргар, ки содда буд ба кинояи
доруфурӯш сарфаҳм нарафт гуфт:
- Оё Шумо метавонед ба ман сифати аълои мазро диҳед?
Доруфуруш гуфт:
- Ба мо фақат сифатҳои аъло ворид мешаванд.

Рӯзе ҳазрати Боязиди Бастоми (р) ба сафар баромаданд. Суннати ин шахс ҳамин буд, ки Ҳазрат аз кадом минтақае мегузаштанд аз бузургони ҳамон минтақа зиёратҳо анҷом медоданд. Ин дафъа ҳам вақте, ки ба шаҳре расиданд аз аҳли шаҳр пурсиданд: Дар шаҳри шумо касе ҳаст аз уламо фузало ва донишмандон ки ба зиёраташон рафта дуо гирем?
Аҳли шаҳр гуфтанд: Имрӯз дар фалон минтақа табибон ҳама якҷо ҷамъ омада бо якдигар машварат мекунанд ва ба беморон тавсияҳо медиҳанд. Ҳазрат дар ҳол ба он ҷо рафтанд бо табибон вохӯрданд ва ба онҳо савол доданд.
Барои бемории гуноҳ ягон давое ҳаст?

❗Гар, ватан, дилро ту мехоҳӣ, фидо созам ба ҷон,
Дил барои меҳри ту, ай меҳри ман, бошад макон.
Дил, бидон, аз баҳри ту як лаҳза ҳам бегона нест,
Ҳамчу мурғе карда андар шохи меҳрат ошён.
Ту чунон маҳбубаи ошиқнавозӣ, меҳри ту
Ҷо гирифта дар дили меҳнаткаши рӯи ҷаҳон.
Шавкати дил, шодии дил, ҳастии дил бо ту аст,
Ҳар чӣ мехоҳӣ, бифармо, дил ба фармонат равон.
Аз чӣ ман дилро макон дар синаи худ додаам?
З-он ки меҳри ту намуда синаи дилро макон.
Хирмани ғамҳои дилро оташи меҳри ту сӯхт,

Вақте ҳукми қатли Суқрот содир карданд, Суқрот дар ҷавоб гуфт:
"Онеро дафн мекунед бадани Суқрот аст, на худи Суқрот!"
***
Инсонро метавон кушт, аммо андешаашро ҳаргиз.
Софокл
***
Мард намирад ба марг, марг аз ӯ номҷуст,
Ном чу ҷовид шуд, мурданаш осон куҷост.
Халилуллоҳи Халилӣ
***
Баъд аз вафот турбати мо дар замин маҷӯй,
Дар синаҳойи мардуми ориф мазори мост.
Мавлоно ё Соиб
***
Дар ин равоқи забарҷад навиштаанд ба зар :
Ки ҷуз накӯии аҳли карам нахоҳад монд.
Ҳофиз
***