ГУЛШАНИ АДАБ

❗Назди арбоби ҳунар мояи имон адаб аст,
Лоҷарам пешаи мардони сухандон адаб аст.
Одамизода агар беадаб аст, одам нест,
Фарқ дар байни бани Одаму ҳайвон адаб аст.
Як-ду рӯзе ту дар ин мулки ҷаҳон меҳмонӣ,
Боадаб бош, ки хосияти меҳмон адаб аст.
Беадабро набувад лоиқи султон чизе,
Нек бингар ба яқин, лоиқи султон адаб аст.
Кардам аз ақл суоле ки бигӯ имон чист?
Ақл бар гӯшу дилам гуфт, ки имон адаб аст.
Чашм бикшову бубин ҷумла каломуллоҳро,
Оят-оят ҳамагӣ маънии Куръон адаб аст.

Ба ёд дошта бош:

Оянда китобест, ки имрӯз менависӣ. 

Пас чизеро бинавис, ки фардо арзиши хонданро дошта бошад ва аз он лаззат бибарӣ...

Бознашр аз саҳифаи Хирад

❗Афсӯс,ки дар ин олами вайрона ғарибам,
Дил маскани дардасту ба думболи табибам.
Умрам на чунон шуд,ки муроди дили ман буд.
Афгор шудааст ин тану ҳам қалби наҷибам.
Ҷуз ғуссаву ғамҳои ҷаҳон баҳра надидам,
Як гул зи чаманзори вафояш,ки начидам.
Ҳар лаҳза ба ёди дами беҳуда харобам,
Дар ёди хатоҳои куҳан сина кабобам.
Ё Раб Ту ба Иқболи ҳақират назаре кун,
Ӯро зи раҳу роҳи шариъат хабаре кун!
✍️Муҳаммад Иқболи Лоҳурӣ.

Аз саҳифаи Марвориди тоҷику форс

Рӯзе ҷангал оташ гирифта буд. Харгӯшҳо нав аз хоб бедор шуда буданд ва ваҳшатзада талош мекарданд, ки фирор кунанд.
Бабр мегуфт, ки ман қавӣ ҳастам, ба ҷои дигаре меравам ва дубора зиндагиамро месозам.
Фил худро ба дарё расонида буд ва бо рехтани об рӯйи баданаш худро хунук мекард ва дар фикри гурез буд.
Гургу шағолу рӯбоҳ аллакай ҷангалро тарк карда буданд.
Аммо дар ин миён гунҷишкаке шитобон худро ба дарё мерасонид ва дар минқор об мегирифту сӯйи ҷангал мерафт.
Аз ӯ пурсиданд, ки дар ин вазъияти ногувор ту чӣ мекунӣ?