ГУЛШАНИ АДАБ

Эй маҳи хоси Худо, моҳи сафо,
Моҳи меҳру шафқату лутфи Худо.
Рӯзу шаб пайваста дорем илтиҷо,
Ашкрезон дидагирёнем мо,
Алвидову алвидову алвидоъ.

Меравад моҳи шариф аз ҷамъи мо,
Мешавад моҳи сахо аз мо ҷудо,
Тоқати ҳиҷраш надорем, ай Худо,
Ашкрезон дидагирёнем мо,
Алвидову алвидову алвидоъ.

Моҳи файзу моҳи эҳсону сахо,
Моҳи раҳмат моҳи авфи ҳар хато.
Аз самими қалб месозем дуъо,
Ашкрезон дидагирёнем мо,
Алвидову алвидову алвидоъ.

Барбанд даҳон аз нон, к-омад шакари Рӯза!
Дидӣ ҳунари хӯрдан? Бингар ҳунари Рӯза!

Он шоҳи дусад кишвар тоҷет ниҳад бар сар
Барбанд миён зудтар, к-омад камари Рӯза!

З-ин олами чун сиҷҷин барпар сӯйи ъаллийин,
Бистон назари ҳақбин зуд аз назари Рӯза!

Эй нуқраи боҳиммат дар курраи ин муддат
Оташ кунадат хидмат андар шарари Рӯза!

Рӯза нами Замзам шуд, дар Исии Марям шуд
Бар торуми чорум шуд, ӯ дар сафари Рӯза!

Ку пар задани мурғон? Ку парри малак, эй ҷон?
Ин ҳаст пари чина! Он ҳаст пари Рӯза

Шайх Аттори Нишопурӣ (1145-1221) дар таърихи адабиёт на танҳо чун орифи номвар, балки яке аз чеҳраҳои тобноки адабиёти сӯфия ва муаллифи осори фаровони ирфонӣ шинохта шудааст.

Рӯзе аз донишманди риёзидон назарашро дар бораи зан ва мард пурсиданд.
Ҷавоб дод:
Агар зан ё мард дорои (ахлоқ) бошанд, пас баробар ҳастанд бо адад як =1
Агар дорои (зебоӣ) ҳам бошанд пас як сифр, баъди адади як мегузорем =10
Агар (пул) ҳам дошта бошанд, дуто сифр, баъди адади як мегузорем =100
Агар дорои (аслу насаб) ҳам бошанд, пас се то сифр баъди адад як мегузорем =1000
Вале агар замоне адади як рафт (ахлоқ) чизе ба ҷуз сифр боқӣ намемонад ва сифр ҳам ба танҳоӣ ҳеҷ нест, пас он инсон ҳеҷ арзише нахоҳад дошт!