Мақола

1.Истоки рационализма в правовой школе ханафитов

Рационализм в праве - категория очень значимая. Для одних ученых он выступает как основа признания практичности права, для других - как признак разумности права и социальный регулятор, для третьих - как фактор, разграничивающий типологии права в процессе его исторического развития и т.д. 

Ташаккулёбии ҷомеаи иттилоотӣ дар шароити таҳаввулоти ҷомеаи муосир, қабл аз ҳама, аз воридшавии фарогири технологияи иттилоотӣ ва ташаккули фазои глобалии иттилоотӣ иборат аст. Раванди ташаккули ҷомеаи нав бо воридшавии технологияи иттилоотӣ асоснок шуда, бо дарки дурусти махсусияти иттилоотӣ ва истифодаи самараноки он вобастагӣ дорад. Хусусияти муҳими раванди таҳаввулоти азими ҷаҳони имрўза низ дар он аст, ки маҳз ба раванди иттилоот вобастагӣ дорад.

«Ҳидоя фи фуру ал-фиқҳ» – «Ҳидоя. Шарҳи ҳуқуқи мусулмонӣ» – асари заминавӣ буда, ба омӯзиши васеъи ҳуқуқи мусулмонӣ (шариат) бахшида шудаааст.

«Ҳидоя» дар асри ХII аз ҷониби фақеҳи-ҳуқуқшиноси машҳури оилаи ҳуқуқи мусулмонӣ, зодаи Мовароуннаҳр Бурҳониддини Марғелонӣ навишта шудааст.

Дар «Ҳидоя» нуқтаи назари олимон-ҳуқуқшиносони мактаби ҳуқуқии ҳанафияи равияи суннии дини ислом шаҳр дода шудааст.

Дар он инчунин нуқтаи назари намояндагони мазҳабҳои ҳуқуқии дигари ҳуқуқи мусулмонӣ аз рӯи масъалаҳои гуногуни шариат шарҳ дода шудааст.

Имрӯзҳо фазои маҷозӣ барои тамоми инсонҳо ҳаққи сухан гуфтан, навиштан ва имконияти васеъи паҳн кардани андешаву дидгоҳи худ ва  дигаронро додааст. Яке аз мушкилиҳое, ки фазои маҷозии Тоҷикистон дорад, ин гардиш ва ё паҳн кардани суханрониҳои мубаллиғони динии ифротӣ мебошад. Маводи хусусияти экстремистӣ - террористӣ доштае, ки имрӯзҳо дар фазои маҷозӣ паҳн мешавад, метавон ба чор қисмат тақсим намуд:

1.Суханрониҳои воизони дохилие, ки солҳои пеш ба навор гирифта шудаанд, аммо то ҳол дар фазои маҷозӣ давр мезананд;