Тоҷикон дар асрҳои миёна дар ҳамаи бахшҳои илм ба дастовардҳои азим ноил гашта, мероси гаронбаҳое ба ёдгор гузоштаанд. Дар қатори шеъру адабиёт ва осори арзишманди фарҳангӣ, мероси гаронбаҳо дар заминаи таърих низ падид овардаанд. Илми таърихнависии тоҷикон дар ҷаҳон маъруф буда, яке аз қисматҳои оно таърихҳони маҳаллӣ мебошад.

Панҷ сол пеш мо бо мақсади ҳимояи манфиатҳои иқтисодии мардум, баланд бардоштани маданияти маъракаороии шаҳрвандон ва паст кардани сатҳи камбизоатӣ яке аз қонунҳои бунёдӣ - Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон "Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон"-ро қабул кардем.

1.Тобутамро табибон бардоранд то ҳама бидонанд, ки ҳеҷ духтуре наметавонад пеши роҳи маргро бигирад.

2.Тамоми тиллоҳоямро дар роҳи ҳаракатам бирезед то мардум бидонанд, ки моли дунё натавонист маро наҷот диҳад.

3. Дастҳоямро аз тобут берун бигзоред то бидонанд, ки бояд бо дасти холӣ рафт...

Баргардон аз форсӣ:
Абдуллоҳи Қодирӣ

Агар пурсанд, ки адаб бо падару модар кадом аст, бигўй:
• ҳурмати ононро ҳамеша нигоҳ дорад;
• барои моли дунё ва чизу чора нисбати онҳо сахтӣ накунад;
• барои ҳурмат ва хидмате, ки бо падару модар мекунад, миннат накунад;
• ба рўйи онҳо сахт нанигарад;
• чун бихонандаш, зуд ҳозир шавад;
• дар вақти суҳбати онҳо рўй турш накунад;
• ҳар чӣ фармоянд, агар дар он гуноҳе набошад, ба ҷой орад;
• дар сухан гуфтан бо онҳо ва ё бо дигаре дар назди онҳо овоз баланд накунад;
• бе маслиҳати падару модар ба сафар наравад;