ГУЛШАНИ АДАБ

Ҷинояте, ки онро наметавон бахшид, хиёнат ба Ватан аст!

Дар берун аз Ватан бахт вуҷуд надорад, бигузор, ҳар кас дар сарзамин худ реша давонад.
И. ТУРГЕНЕВ
*
Худатро ба Ватан ҳар қадар наздик гирӣ, онро ҳамон қадар бештар дӯст медорӣ.
А. БЛОК
*
Дар қалби ҳар инсон қиёфаи халқи худаш зиндагӣ мекунад.
Г. ФРЕЙТАГ
*
Ҳар кас кишвари худро дӯст надорад, ҳеч чизро дӯст дошта наметавонад.
Ҷ. БАЙРОН
*
Ҳар кас аз Ватани худ рӯ гардонад, аз виҷдони худ низ рӯ мегардонад.
Я. ГАЛАН
*
Ватани худро доғдор кардан маънои фурӯхтани онро дорад.
В. ГЮГО
*

Ривоят

Як донишманд падар чор писар дошт. Падар барои он ки ба онҳо дарси ҳаёт омӯзад, ки тасмими шитобкорона қабул накунанд ва рӯякӣ набошанд, падар онҳоро ба дидани дарахти бузурге дар водии дур фиристод.
Писари калонӣ зимистон, дуюмаш дар баҳор, сеюмаш тобистон ва хурдӣ дар тирамоҳ рафт.
Вақте ки ҳама дарахтро диданд, падарашон аз онҳо пурсид:
«Биёед, ҳар яки шумо дарахтеро, ки дидед, як-як тавсиф кунед», гуфт ӯ.
Писари калонӣ:
— Дарахт хеле хунук ва хушк аст, — гуфт у.
Баъдӣ:
— Дарахт барги сабз дорад, — гуфт у.
Сеюм:

Бо хоинҳо дӯсти макун. Онҳо туро хоҳу нохоҳ рӯзе мефурӯшанд!

Ҳазрати Алӣ (р.а) дар бистари марг хоб буд. Садои гиряи писараш Ҳасанро (р.а) шунида гуфт:

Барои чӣ гиря дорӣ?

Гуфт:

Чӣ гуна гиря накунам,вақте ту дар бистари марг хобӣ?

Ҳазрати Алӣ (р.а) гуфт:

Ҳашт пандe ҳаст ба ту мегӯям агар бо чортои он амал карда аз чортои дигараш худдори намоӣ, пас ягон касе ба ту наметавонад зараре расонад.

— Онҳо чӣ будаанд? — гуфта пурсид Ҳасан (р.а).

Хазрати Али (р.а) гуфт:

Дар ҷаҳли мураккаб абадуддаҳр бимонад

Он кас, ки бидонаду бидонад, ки бидонад,
Пайваста тавозуъ кунаду кибр бимонад .
Он кас, ки надонаду бидонад, ки надонад,
Ӯ зуд зи худ занги ҷахолат бираҳонад.
Он кас, ки бидонад ва надонад, ки бидонад,
Бедор кунаш зуд, ки дар хоб намонад.
Он кас, ки надонаду бидонад, ки бидонад,
Дар ҷаҳли мураккаб абадуддаҳр бимонад.
Он кас, ки надонаду надонад, ки надонад,
Аз мурда шумораш, ки касе зинда нахонад!
✍️Абӯали ибни Сино.

Таҳиякунандаи мавод:
Абдуллоҳи Қодирӣ

Ҳикоят

Асбсаворе...марди чулоқеро сари роҳи худ дид, ки аз ӯ кӯмак мехост ва марди савор дилаш ба ҳоли ӯ сӯхт.
Аз асб пиёда шуд ва ӯро аз ҷо баланд кард ва рӯйи асб гузошт то ӯро ба мақсад бирасонад.
Марди чулоқ вақте бар асб савор шуд даҳанаи асбро кашид ва гуфт:
Асбро бурдам ва бо асб гурехт.
Аммо пеш аз он ки дур шавад соҳиби асб дод зад ту танҳо асбро набурдӣ "ҷавонмардӣ"-ро ҳам бурдӣ.
Асб моли ту; аммо гӯш кун бубин чӣ мегӯям
Марди чулоқ асбро нигоҳ дошт марди савор гуфт: ҳаргиз ба ҳеч кас нагӯ чи гуна асбро ба даст овардӣ;

Бузургон сохта намешаванд, балки зода мешаванд!

Вақте, ки Ҳотами Той аз дунё рафт, бародараш хост, ки ҷойи ӯро бигирад. Ҳотам саройе сохта буд, ки ҳафтод дар дошт.
Ҳар касе аз ҳар даре, ки мехост ворид мешуд ва аз ӯ чизе талаб мекард ва Ҳотам иҷро мекард. Бародараш хост, ки дар он макон биншинад ва худро мисли Ҳотам нишон бидиҳад.
МОДАРАШ ГУФТ:
Ту наметавони ҷойи бародаратро бигирӣ, беҳуда худро ба заҳмат маяндоз!
Бародари Ҳотам таваҷҷуҳе накарду рафт.

Ганҷи дониш

Дил, туро ба сӯйи кӯйи аҳли дил мекашонад ва тан, туро ба зиндони обу гил мекашад.
Ганҷи дониш [725]

Рӯзҳо фикри ман ин асту ҳама шаб суханам, Ки чаро ғофил аз аҳволи дили хештанам

Рӯзҳо фикри ман ин асту ҳама шаб суханам,
Ки чаро ғофил аз аҳволи дили хештанам.

Аз куҷо омадаам? Омаданам баҳри чӣ буд?
Ба куҷо меравам, охир нанамоӣ Ватанам.

Мондаам сахт аҷаб, к-аз чӣ сабаб сохт маро?
Ё чӣ будаст муроди Вай аз ин сохтанам?!

Ҷон, ки аз олами улвист, яқин медонам,
Рахти худ боз бар онам, ки ҳамонҷо фиканам.

Мурғи боғи малакутам, наям аз олами хок,
Ду-се рӯзе қафасе сохтаанд аз баданам.

Эй хуш он рӯз, ки парвоз кунам то бари дӯст,
Ба ҳавои сари кӯяш пару боле бизанам.

Страницы

Яндекс.Метрика