Мақола

Қонуни танзим асоси рушди иҷтимоии ҷомеа

Таърих гувоҳ аст, ки тоҷикон миллати қадима буда, таърихи бою ғанӣ доранд. Ҷумҳурии Тоҷикистон давлати тозаистиқлол баҳисоб меравад, ки Ассосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз солҳои аввали Истиқлоли давлатӣ то ба имрӯз баҳри пешравию шукуфоии кишварамон заҳмат мекашад, нисбати халқ ғамхории падарона дорад, то ки зиндагии мардум орому осуда бошад. 
 

ПЕШГИРИИ ТАБЛИҒОТИ ТАШКИЛОТҲОИ ИФРОТӢ

Дар ҳама давру замон танҳо давлату миллате, ки ба илму маориф рӯ оварда, ба ташаккули маърифати зеҳнии мардум назари хоса зоҳир менамояд, дар амри болоравии сатҳи зиндагӣ ва дониш, ғанои иқтисодиёт ва раҳоӣ аз зуҳуроти номатлуби барои ҷомеа хатарнок муваффақ мегардад. 
Маҳз, нуфузи илму фарҳанги асил аст, ки ин давлати миллии моро ба як мулки ободу зебо табдил дода, тавассути фурӯғи маърифат мақбули хосу ом гардонид.

Роҷеъ ба он ки ифрот сифати зотӣ ва ё эндогении ислом аст

Барои муборизаи дуруст бурдан бо ифроти динӣ қабл аз ҳама зарур аст ошкор кард, ки ин ҳаракату амалҳои ифротӣ ҳамчун унсури зотӣ ва ҷузъи ногузири ҳастии ислом ҳамчун дин таркибан баромад мекунанд (тундравии зотӣ) ва ё ифроту террор иллатҳо, бемориҳои иҷтимоию паразитиеанд, ки фазои мусоиди сабзишро вобаста ба замону макон дар сутуни фарҳанг ва ҷаҳонбинии исломӣ пайдо кардаанд (тундравии эндогенӣ)  ва ё ҳолати аксуламали рафтори номутаносибест, ки зери фишори неруҳои беруна дар он пайдо шудааст (тундравии экзогенӣ). 

Усули мухолифат бо ифротгароии динӣ

Наводир-ул-вақоеъ — яке аз осори барҷастаи илмӣ-адабии донишманди бузург Аҳмади Дониш аст

«Наводир-ул-вақоеъ— яке аз осори барҷастаи илмӣ-адабии донишманди бузург Аҳмади Дониш буда, аз муқаддима ва бисту як фасл иборат аст. Асар дар ҳудуди солҳои 1875— 1882 таълиф ёфта, ҳамчун қуллаи баланди эҷодиёти адиби беҳамтои халқи тоҷик маълум аст.

"Наводиру-л-вақоеъ" аз беҳтарин офаридаҳои нависандаи тавоно ва мутафаккири бузурги тоҷик Аҳмад Махдуми Дониш (1827-1897) ва насри пурғановати фалсафӣ-бадеии халқамон буда, ҳамагонро бо таърихи пуршебу фарози миллатамон ошно ва ба ҷодаи созандагиву бунёдкорӣ ҳидоят мекунад.

Ситсерон мегӯяд : " Марди бузург касе аст, ки дар синаи худ қалби кӯдакона дошта бошад".

2129 сол қабл Марк Туллий Ситсерон дар шаҳристони Арпино дар 100 километри Рими кунунӣ зода шудааст.

Падараш аз заминдорон ва шаҳсаворони бузурги маҳаллшон буд.

Ситсерон аз ҷумла назди файласуфи номдори замонаш Филон забони юнонӣ, фалсафа ва суханварӣ омӯхт ва дар шинохти фалсафаи Юнон аз саромадони рӯзгори худ шуд.

25 сола буд, ки яке аз осори мондагорашро дар бораи дониш ва равиши суханварӣ навишт, ки ҳанӯз муътабар ба шумор меояд.

МАФКУРАИ СОЛИМИ МИЛЛӢ ВА МУҚОВИМАТ БО ИФРОТГАРОИИ ДИНӢ ҚИСМИ II

Дар фазои сиёсию ҳуқуқии халқи тоҷик суиистифодаи арзишҳои динӣ ва махлутсозии он бо сиёсат ва муборизаҳои сиёисозӣ илова бар тазоди соҳибихтиёрии халқӣ ва давлатӣ таҷрибаи талх дорад. Ин таҳдид то ҳанӯз дар мувофиқат бо сатҳи пасти шуури ҳуқуқӣ ва сиёсии баъзе афроди ҷомеа аз рӯзномаи мафкураи сиёсии иддае аз ҳангоматалабон дур нашудааст. Аз ин хотир, моро зарур аст, ба безараргардонии ҷавҳари нерубахши ин суиистифодабарӣ, ки ба манфиати миллат ва давлат нест, чораандешӣ намоем. Ҷавҳар ва маҳаки ин ҳамоиши маънавӣ ва фикрӣ таҳаммулгароӣ ва ҳамдигарфаҳмист.

Назарияҳо оид ба мафҳуми давлати дунявӣ

Маълум аст, ки Иттиҳоди Шуравӣ идеологияеро роҳандозӣ намуд, ки муносибати шаҳрвандонро бо дин маҳдуд мекард. Аз ин хотир,  дар ҷомеаи пасошӯравии Тоҷикистон зарурат ба ташаккули низоми нави давлатдорие пеш омад, ки муносибати эътиқодии мардумро ба таври мусолиҳатомез ҳал намояд ва тақвиятдиҳандаи ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандон, озодии виҷдон дар ҷомеа бошад. 

Страницы

Яндекс.Метрика