Муҳаммади Ғазолӣ яке аз мутафаккирони барҷастаи Шарқи асримиёнагӣ буда, дар инкишоф ва рушди илмҳои ҳуқуқшиносӣ ва падидаҳои ҳуқуқӣ дар асрҳои миёна нақши бузург дорад. Ба Муҳаммади Ғазолӣ барои хизматҳои шоёнаш дар роҳи инкишофи фарҳанги исломӣ ва ҳуқуқи мусулмонӣ унвонҳои фахрии «Ҳуҷҷат-ул-ислом» (далели Ислом), «Ворисул-анбиё» (меросгири пайғамбарон), «Шараф-ул-аиммат» (шарафи имомон), «Зайниддин» (накуиву зиннати дин), «Олим-ул-уламо» (донишмантарини донишмандон), «Сайид-ул-мусаннифин» ҳангоми дар қайди ҳаёт буданаш аз ҷониби олимони ҷаҳони Ислом дода шудааст [23, 24, 25, 12].

Халқи тоҷик аз қадим то имрӯз бо таърих, тамаддун ва фарҳанги волои худ арзи ҳастӣ карда, дар арсаи ҷаҳонӣ худро ҳамчун халқи тамаддунофар ва эҳёкунандаи  арзишҳои умумиахлоқӣ ва умумимиллӣ муаррифӣ намудааст. Фарҳанг, ки ҳастии миллат аст, ҳамеша дар маърази таваҷҷуҳи амирону шоҳон ва шоирону адибон қарор гирифтааст. Тавре, ки одамушшуаро Абӯабдуллои Рӯдакӣ гуфтааст:

Ҳеҷ ганҷе нест аз фарҳанг беҳ,

То тавонӣ, рӯй бар ин ганҷ неҳ!   

Мувофиқи моддаи 33 Конститутсияи ҶТ, давлат оиларо ҳамчун асоси ҷамъият ҳимоя мекунад. Дар сатҳи Конститутсия мустаҳкам намудани чунин меъёр аз он шаҳодат медиҳад, ки ҷамъияти солим аз оилаи солим бавуҷуд меояд. Бинобар ин, бо мақсади солим нигоҳдоштани оила ва пешгирии зӯроварӣдар оила нақша-чорабиниҳои зиёде роҳандозӣгардида, нисбат ба он таваҷҷуҳи хосса нигаронида шудааст. Бо дарназардошти муҳиммиятвамубрамияти ин масъала бо ташаббуси Асосгузори сулҳуваҳдатимиллӣ– Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам ЭмомалӣРаҳмон соли 2015 «Соли оила» эълон гардид.

Бидуни тардид мавзӯи муносибати дин ва дунё аз ҷумлаи мавзӯъҳои хеле баҳснок, пурихтилоф ва гуногунпаҳлӯ маҳсуб меёбад. Комилан равшан  аст,  ки мавзӯи мазкур дар доираи ҳар дин ҳар хел матраҳ мегардад. Бо вуҷуди ин дар муносибати байниҳамдигарии онҳо ҷанбаҳои умумие ба чашм мерасанд. Бояд эътироф намуд, ки дар муносибати дин ва дунё  робитаи мутақобилаи равшан мушоҳида мегардад. Аслан дунё ва арзишҳои дунявӣ дар динҳо аз мақоми сазоворе бархӯрдор нестанд, агарчанде дин, худ бидуни дунё арзи вуҷуд  карда наметавонад.