Мақола

Мазҳаби таҳаммулпазири Имоми Аъзам, ки ташвиқкунандаи арзишҳои меҳварии дини мубини ислом аст, дар таҳкими низоми ҷомеа, суботу амният, ғановатманд гардонидани ҷаҳони маънавӣ ва ахлоқии башарият нақши судманду муассир мегузорад. Инчунин дар такя ба арзишҳои аслии инсонӣ, ҳуқуқ ва адолати иҷтимоӣ, озодии фикр ва даъват ба сулҳу амнияти халқҳо метавонад мусоидат намояд.
Абдуллоҳи Қодирӣ - шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир

Миллати тоҷик дар ҷаҳон соҳиби тамаддуни бисёр қадима буда, дар арсаи илму фарҳанг донишмандони зиёдеро барои оламиён тақдим намудааст. Фарзандони фарзонаи миллати мо аксаран дар осори бебаҳояшон асосҳои илму фарҳанги замони хешро гузошта, тамаддуни ҷаҳониро ба сатҳи баланд расонидаанд ва худ ба мояи ифтихори башар табдил ёфтаанд.

Дар ҳамин радиф, мо тоҷикон аз кору пайкори бунёдгузори бузургтарин ва бонуфузтарин мазҳаб дар дини мубини ислом, фарзанди арҷманди миллати тоҷик Имом Абўҳанифа Нуъмон ибни Собит, ки бо унвони Имоми Аъзам маъруф гардидааст, ифтихори хоса дорем.

Бояд қайд намуд, ки саҳми маънавии мактаби Имоми Аъзам дар ҳифзи ваҳдат, ҳувият ва амнияти миллӣ дар мақолаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба таври мӯҷаз чунин баён гаштааст: “Мазҳаби ҳанафӣ дар тўли чандин садсолаи таърих дар фароҳам овардани заминаҳои ваҳдати умумибашарӣ, ҳувияти миллӣ, ҳифзи амнияту суботи ҷомеа ва нигоҳ доштани асолату арзишҳои таърихӣ нақши ниҳоят бузург бозидааст ва ин нақши худро имрўз низ адо карда истодааст”.

Аз давраҳои қадим як мақола ҳаст:"Хона нахар, ҳамсоя хар"!

“Одамӣ аз замоне ба тамаддун расид, худро ва Худоро бишнохт, ба фарқу қадри суду зиён , неку бад, сиёҳу сафед расид, аз олами вуҳуш гусаста, ба олами инсонӣ пайваст, ҳамеша ниёз ба ҳамсуҳбат, ҳамдил, ҳамдард, ҳамраъй, ҳамнишин, ҳамроз доштасту дорад.