Мушоҳидаҳову баррасиҳои муҳаққиқон нишон медиҳад, ки дар сӣ соли охир раванди ба ҳунари филмсозӣ ворид гаштани мазмунҳои динӣ ва мазҳабӣ ва бо ин восита таблиғи фарҳанги динӣ ру ба афзоиш аст. Дар баъзе кишварҳо (назири ИМА, Фаронса, Русия ва Италия) бештар ба тарвиҷи андешаҳои давлатдорӣ, эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ ва ҳофизаи таърихӣ аҳамият дода мешавад. Филмсозони ҳиндӣ, ки пешсафи ин самт дар Осиё шумурда мешаванд, кӯшиш мекунанд, ки дар бештари филмҳо маросимҳои ибодӣ ва анъанаҳои мазҳабиро низ фаромӯш накунанд.

Дар толори Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ВМКБ Конференсияи ХVII ҳисоботӣ-интихоботии Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ВМКБ баргузор гардид.
Дар кори Конфренсия муовини Раиси Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон Хайринисо Юсуфӣ, Раиси ВМКБ Мирзонабот Алишер Худоберӣ, раиси КИ ҲХДТ дар ВМКБ Зунайда Раҷабова, муовинони раиси вилоят, раисони шаҳру ноҳияҳои вилоят, раисони КИ ҲХДТ дар шаҳру ноҳияҳои вилоят, вакилони конференсия, намояндагони ВАО ва нашрияҳои ҳизбиву давлатӣ иштирок намуданд.

Муҳаммад Иқболи Лоҳурӣ яке аз шоирону андешамандонест, ки огоҳии вай аз илму адаб ва андешаҳои аҳли Аҷам дар саросари осораш ҳувайдост. Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ яке аз ҳамин гуна чеҳраҳои маъруф аст, ки Иқбол дар осораш сареҳан аз вай ишора кардааст. Ба ҳарфи дигар, Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ яке аз симоҳои таъсиргузор дар андешаву орои Иқбол будааст ва ин  дар осораш равшан мушоҳида мешавад. Чунончи, ӯ дар маснавии «Ҷовиднома» ба сайри рӯҳонӣ мебарояд ва бо раҳнамоии Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ ба он сӯи афлок, ба зиёрати Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ ва Ғании Кашмирӣ меравад ва мегӯяд:

Бидон, эй писар, ки Офаридгор чун хост, ки ҷаҳон обод монад, асбоби насл падид кард дар шаҳвати ҷонвар ва падару модарро сабаби кавни (ҳастии) фарзанд кард. Пас ҳамедун аз муҷиби хирад бар фарзанд аст худро ҳурмат доштан ва тааҳҳуд (нигоҳубин) кардан ва низ воҷиб аст асли худро тааҳҳуд кардан ва ҳурмат доштан ва асли ӯ ҳам падару модар аст. То нагӯйӣ, ки падару модарро бар ман чӣ ҳақ аст, ки эшонро ғараз шаҳват буд на мақсуд ман будам. Ҳарчанд ғараз шаҳват буд, музоифи шаафи (хурсандии аз ҳад зиёд) занон аст, ки аз баҳри ту хештанро ба куштан диҳанд.