Мақола

Эмомалӣ Раҳмон - заминагузори ҳамзистии фарҳанги дунявӣ ва динӣ

Агарчанде баъзе муҳаққиқон 1 дунявият ва динро арзишҳои хилофи ҳамдигар ба қалам дода, онҳоро ба ҳам муқобил мегузоранд, лекин таҷрибаи таърихии Тоҷикистон дар даврони истиқлол амалан исбот намуд, ки ба ҳам муқобилгузории онҳо орӣ аз асосҳои илмӣ буда, ба ягон навъи танқид тобовар нест.

Дружеские и добрососедские традиции Таджикистана и Кыргызстана

Человеческая история свидетель, того что таджики и кыргызы братские народы живущие рука об руку по соседству на протяжении нескольких веков. Соседство переросло в сплоченную дружбу и в родстве таджиков и кыргызов. Испокон веков Таджикистан и Кыргызстан, соседствующие народы, были обречены на вечную дружбу, которые связывали и связывают нас не только общность культуры, традиций, обычаев, тесными экономическими и социальными взаимосвязями, а также литературной.

Сарчашмаи беназири таърихиву адабӣ

Миёни осори муътабари хаттӣ, ки бо забони форсии тоҷикӣ нигошта шуда, ҷойгоҳи рафеъе дар кохи бошукӯҳи фарҳангу ҳунари ҷаҳон дорад, яке навиштаи арзишманди Атомалики Ҷувайнӣ –

муарриху андешаманди номдори тоҷик «Таърихи Ҷаҳонгӯшой» ба шумор меравад. Ба эътирофи академик Бартолд ин асар дар радифи таърихномаҳои Абулфазли Байҳақӣ ва Рашидуддини Фазлуллоҳ муҳимтарин сарчашмаи таърихии асрмиёнагӣ ба шумор меояд.

АҲАМИЯТИ СЕССИЯИ 16-УМИ ШӮРОИ ОЛӢ ДАР ДАВЛАТДОРИИ НАВИНИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН

Аз саҳифаҳои таърих дар ёд дорем, ки 16 -уми ноябри соли 1994 дар толори Қасри Арбоби шаҳри бостонии Хуҷанд Иҷлосияи таърихии XVI-уми Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор гардид, ки Тоҷикистони соҳибистиқлолро аз вартаи ҳалокат ва нобудӣ наҷот дод.

Маҳз дар ҳамин иҷлосия аксарияти кулли вакилон ба роҳбарияти нави Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо сарварии шахси ҷасуру ватанпараст Эмомалӣ Раҳмон раъйи мусбат дода, сарнавишти ояндаи мамлакатро ба мақсади таъмини сулҳу салоҳ, ободии кишвар ва беҳбудии зиндагии мардум муайян намуданд.

Мазҳаби ҳанафӣ ва интишори он (қисми панҷум)

Табақаи чаҳорум.

Афкори Абӯҳанифа аз дидгоҳи ислоҳи шуури динӣ

Ин рӯйдоди таърихӣ, яъне эълони соли 2009 – Соли бузургдошти Имоми Аъзам Абӯҳанифа Нӯъмон ибни Собит (рҳ), аз аввалин ва нодиртарин падидаи фарҳангӣ дар таърихи мазҳаби аҳли суннат ва ҷамоат аст, ки бо ташаббуси Президенти мамлакат, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор мегардад ва аҳамияти натанҳо минтақавӣ, балки умумиисломӣ ва байналмилалӣ дорад.

ЗАРУРАТИ ТАНЗИМИ РАВАНДИ АФЗОИШИ АҲОЛӢ ВА ТАКРОРИСТЕҲСОЛИ НАСЛИ МИЛЛАТ ДАР ПАРТАВИ ТАҶРИБАИ ҚОНУНГУЗОРИИ МИЛЛӢ ДАР САМТИ ТАНЗИМ (таҳлили муқоисавии умумифалсафӣ, иҷтимоӣ ва диншиносӣ)

Қисми 1. Шарҳи мухтасари хусусиятҳои раванди афзоиши аҳолӣ дар кишварҳои рӯ ба тараққӣ ва мутараққии ҷаҳон. 

НАҚШИ КОНСТИТУТСИЯ ДАР РУШДИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ

Конститутсия ҳамчун дастоварди бузурги мардуми Тоҷикистон заминаҳои ҳуқуқии эъмори давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявии тоҷиконро фароҳам оварда, шакли олии ифодаи ҳуқуқии давлатдории миллӣ, ҳимояи манфиатҳои миллӣ ва ҳифзи ҳуқуқи ҳар як шаҳрванди мамлакат мебошад.

✒️Эмомалӣ Раҳмон

Страницы

Яндекс.Метрика