Муҳаммад Аркун (1928-2010) муҳаққиқи классикии ақоиди исломӣ, исломшиноси бузург ва эҳтимолан, яке аз мутафаккирони асили ислом дар таърихи он мебошад. Решаи авлодиаш барбарӣ аст. Аллакай, дар кӯдакиаш ӯ бо шаклҳои зиёди табъиз, ки дар он вақт нисбат ба барбарҳо вуҷуд дошт, рӯ ба рӯ омада буд. Аркун забонҳои фаронсавӣ ва арабиро хеле барвақт омӯхт, ки он то андозае барои ба муҳити иҷтимоӣ ворид шудани ӯ кумак кард. Маълумоти олиро дар Донишгоҳи Алҷазоир (дар риштаи адабиётшиносӣ) ва сипас, дар Сорбонна (Париж, забон ва адабиёти арабӣ) гирифтааст.

Хишти аввал гар ниҳад меъмор каҷ,

То ба охир меравад девор каҷ!

Яке аз масъалаҳои муҳимме, ки дар таваҷҷуҳи аҳли башар, чи дар гузашта ва ҳозиру оянда қарор дорад, ин ҳамеша тарбияи фарзанд ва чигунагии роҳҳои он мебошад. Тарбияи дурусту солими фарзанд бояд аз даврони дар батни модар будан ва рӯзи таваллуди ӯ оғоз бигирад. Кӯдак мисли лавҳи тозаест, ки дар он чизе навишта нашудааст. Зинаи аввали зиндагӣ ва парвариши кӯдак дар он ҷо оғоз меёбад. Тафл ба асоси зиндагӣ ва хубу бадӣ умр дар он ҷо шинос мешавад.

4 июли соли 2023 Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҷаласаи навбатии Шӯрои сарони давлатҳои аъзои Созмони ҳамкории Шанхай, ки таҳти раёсати Ҷумҳурии Ҳиндустон дар шакли видеоконфронс баргузор шуд, иштирок намуданд.

Сарони давлатҳои аъзои Созмони ҳамкории Шанхай масоили вобаста ба таҳкими минбаъдаи ҳамкории гуногунҷанбаи судмандро дар доираи Созмон баррасӣ карда, оид ба масъалаҳои муҳими минтақавӣ ва байналмилалӣ табодули афкор намуданд.

БОЗНАШР:

ТАҶРИБАҲО НИШОН ДОД, КИ ГУРӮҲҲОИ ЭКСТРЕМИСТӢ ВА ТЕРРОРИСТӢ СОЛ БА СОЛ БАРОИ АМАЛӢ НАМУДАНИ АҲДОФИ НОПОКИ ХУД ВА МАҒЗШӮЙИИ ҶАВОНОН РОҲУ УСУЛҲОИ НАВ БА НАВРО БО ИСТИФОДА АЗ ШАБАКАҲО ВА МЕСЕНҶЕРҲОИ ИҶТИМОӢ БА МОНАНДИ "ЮТУБ", "ТЕЛЕГРАМ", "В КОНТАКТЕ", "ВАТСАП", "ИНСТАГРАММ", "ОДНОКЛАССНИКИ" "ФЕЙСБУК", "ТИК ТОК", "ТВИТТЕР" "ИМО" ВА ҒАЙРАҲО МЕҶӮЯНД. БО ВУҶУДИ ТАТБИҚИ ЧОРАБИНИҲОИ МУШТАРАКИ ДАВЛАТӢ, ВАЗЪ ДАР ИН САМТ ҲАНӮЗ НИГАРОНКУНАНДА БОҚӢ МЕМОНАД.