Он кас, ки бидонаду бидонад, ки бидонад,
Пайваста тавозуъ кунаду кибр бимонад .
Он кас, ки надонаду бидонад, ки надонад,
Ӯ зуд зи худ занги ҷахолат бираҳонад.
Он кас, ки бидонад ва надонад, ки бидонад,
Бедор кунаш зуд, ки дар хоб намонад.
Он кас, ки надонаду бидонад, ки бидонад,
Дар ҷаҳли мураккаб абадуддаҳр бимонад.
Он кас, ки надонаду надонад, ки надонад,
Аз мурда шумораш, ки касе зинда нахонад!
✍️Абӯали ибни Сино.

Таҳиякунандаи мавод:
Абдуллоҳи Қодирӣ

Асбсаворе...марди чулоқеро сари роҳи худ дид, ки аз ӯ кӯмак мехост ва марди савор дилаш ба ҳоли ӯ сӯхт.
Аз асб пиёда шуд ва ӯро аз ҷо баланд кард ва рӯйи асб гузошт то ӯро ба мақсад бирасонад.
Марди чулоқ вақте бар асб савор шуд даҳанаи асбро кашид ва гуфт:
Асбро бурдам ва бо асб гурехт.
Аммо пеш аз он ки дур шавад соҳиби асб дод зад ту танҳо асбро набурдӣ "ҷавонмардӣ"-ро ҳам бурдӣ.
Асб моли ту; аммо гӯш кун бубин чӣ мегӯям
Марди чулоқ асбро нигоҳ дошт марди савор гуфт: ҳаргиз ба ҳеч кас нагӯ чи гуна асбро ба даст овардӣ;

Қобили зикр аст, ки яке аз масъалаҳои асосии амнияти иттилоотӣ ин таҳлили ҳамаҷонибаи таҳдидҳои иттилоотӣ мебошад, ки дар системаҳои иттилоотии муосир вуҷуд доранд. Ҳатто як омили  ноустуворкунандаи ҷомеа,ки ба инобат гирифта намешавад, самаранокииамниятроба таври назаррас коҳиш медиҳад.

Вақте, ки Ҳотами Той аз дунё рафт, бародараш хост, ки ҷойи ӯро бигирад. Ҳотам саройе сохта буд, ки ҳафтод дар дошт.
Ҳар касе аз ҳар даре, ки мехост ворид мешуд ва аз ӯ чизе талаб мекард ва Ҳотам иҷро мекард. Бародараш хост, ки дар он макон биншинад ва худро мисли Ҳотам нишон бидиҳад.
МОДАРАШ ГУФТ:
Ту наметавони ҷойи бародаратро бигирӣ, беҳуда худро ба заҳмат маяндоз!
Бародари Ҳотам таваҷҷуҳе накарду рафт.