Мақола

Яке аз падидаҳои муҳиме, ки дар сарнавишти миллати тоҷик дар таҷрибаи ҷомеасозии навини тоҷик ҷойгоҳи мӯтабар дорад, бидуни тардид ин истиқлолияит сиёсӣ аст.

Тоҷикистони азиз 32-умин соли Истиқлолияти худро сипарӣ намуда истодааст. Агар таърихи Истиқлолияти давлатии мо зиёда аз чаҳоряк аср бошад, умри миллат ва таърихи давлатдории мо ҳазорсолаҳост. Мардуми мо ҳанӯз аз оѓози таърих мардуми соҳибватананду давлатсоз. Ниёгони арҷманди мо дар оѓоз ва саргаҳи давлатдорӣ қарор доштанд ва намунаҳои нахустини ҷомеаҳои мутамарказ ва давлатҳои муқтадири таърихиро барои башарият эҳдо карданд, аммо дар натиҷаи тохтутозҳои пайдарҳами аҷнабиён мардуми тоҷик як муддати тӯлонӣ аз идоракунии мустақилонаи давлатдории худ маҳрум монданд.

Истиқлолияти давлатӣ дастоварди бузург дар таърихи давлатдории тоҷикон мебошад.

«Истиқлолият» мафҳуми арзишманд ва дар навбати худ калидие мебошад, ки ноил гардидан ба он шарафи бузург барои ҳар як миллат аст. Истиқлолияти давлатӣ ба он мусоидат намуд, ки рушди босубот дар кишвар таъмин гардад, сатҳи некуаҳволии аҳли ҷомеа беҳтар ва натиҷаҳои бузург дар ҳаёти сиёсӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ ба даст оварда шавад.

Мақолаи профессор С.С.Ятимов “Эҳёи миллат - бақои давлат”- ро хонда, мутаассир нагаштан аз имкон берун аст. Мақола воқеан ҳам ба яке аз масъалаҳои мубрам ва хеле ҳалталаби ҷомеа – дарёфти роҳи наҷот аз таассубу хурофоти барои миллат марговар бахшида шудааст.

Муаллиф ба таври муътамад ва асоснок бо истифода аз далелҳои илмӣ ва мантиқӣ фалсафаи таърихи инкишофи ҷомеаи башариро ба забони фаҳмо баён намудааст. Касе набояд шак оварад, ки дар ин таърих мубориза баҳри манфиатҳо асосӣ ва умда буда, воқеан ҳам роҳнамои муборизаҳо мебошад.