Дар кишвар имрӯз ВАО давлатӣ ва хусусӣ мавзӯъҳои ифротгароӣ ва террористиро ба як тарзи дуруст ва оммафаҳм баррасӣ намуда, барои ҷомеа, хусусан барои насли ҷавон пардаи рангинро аз чеҳраҳои аслии хиёнаткорон ва террористонро бардошта, ҳақиқатро ба мардум нишон медиҳанд. Яке аз ин баррасиҳо филми ҳуҷҷатии “Хиёнат” мебошад, ки дар асоси далелҳои муътамад хиёнатҳои гушношуниди ҳизби террористӣ-экстремистии ҲНИ, ки ба номи поки ислом иснод овардааст, ошкор сохтааст.

қисми II.
Ниқоби миллӣ

Тоҷик, тоҷикият, коронавирус
ва нангу номус
 
Ба ҳаводис ва руйдодҳои олам менигарем. Мавзӯи асосӣ – бадбахтии саросарии олам-коронавирус.
Бузургтарин қудратҳои ҷаҳонӣ натавонистанд, аз он раҳоӣ ёбанд. Давлати қудратманде, ки даъвои кадхудоии дунёро дошт, ё кишваре, ки сесад сол Ҳиндустони бузургро таги чанголи оҳанин гирифта буд, мамлакате, ки роҳро ба сӯйи қитъаи Амрико кушода буд ва дигар кишварҳои бою сарватманд миллионҳо бемор ба бор оварданд. Даҳҳо ҳазор нафаршаҳрвандони онҳо ҷонҳои худро бар асари ин сироят бохтанд.

Умри миллату давлатдории тоҷикон дар кулл ҳарчанд таърихи чандинҳазорсола дорад, вале таърихи навини давлатдории миллии онҳо баъди тобеъияти ҳазорсола ба арабу турку муғул дар садаи ХХ аз нав эҳё гашт ва ҳанӯз садсола нашудааст. Гумон мекунам, ки таърих бори дигар ба тоҷикон имконият дод, ки давлати миллии хешро бунёд созанд ва тоҷикон бояд ин имконияти таърих ба онҳо ҳадякардаро ҳамаҷониба ва самаранок истифода баранд.