Назаре ба таърихчаи Наврўз

Назаре ба таърихчаи Наврўз
(Ҳамзистии Наврўз ва ислом)
Наврӯз яке аз ҷашнҳои муҳиму бостонии мардуми эронинажод аст, ки дар тўли мавҷудияти худ ҳамеша назди ин мардум мақоми хоссаю омистае дошт. Дар давраҳои гуногун соҳиби ҳашамату шукуҳи беназар буд ва гоҳҳо ҳам аз назарҳо дуру мамнуъ афтода буд. Бо вуҷуди ин вай ҳаргиз аз дилу дидаи мардуми эронинажод дур набуд ва онро ба њар навъу сурате ва дар ҳаргуна шароите истиқбол ва ҷашн мегирифтанд.

«Ихвону-у-муслимин» ва хусусиятҳои зидимусалмонии он

«Ихвону-л-муслимин» (минбаъд «Бародарони мусалмон») созмони сиёсӣ-диниест, ки соли 1928 дар Миср аз ҷониби муаллим Ҳасан ал-Банно таъсис ёфтааст. «Бародарони мусалмон» як равияи идеологии навъи нав дар ислом буда, дар баъзе сарчашмаҳо илмӣ ҳамчун «парастиши дини нав» ва «бунёдгароии исломӣ» шинохта мешавад. Сарчашмаи ақидавии онро асосан идеяҳои панисломистӣ (исломгароӣ) ташкил медиҳад. Вале ақидаҳои панисломистӣ дар идеология ва амалияи «Бародарони мусалмон» хусусияти ифротӣ касб намудаанд, ба хусус андешаи панисломистӣ доир ба таъсиси хилофат ва роҳҳои барқарор кардани он.

Инъикоси масъалаҳои иҷтимоӣ дар Паёми Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдат, Президенти Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон

Паёми имсолаи Сарвари давлат ба марҳилаи ниҳоят мурракабу ҳассос, махсусан, дар натиҷаи паҳн шудани бемории сироятии коронавирус ва вобаста ба он босуръат паст рафтани фаъолнокии иқтисодӣ ва афзоиши бесобиқаи бекорӣ, буҳрони бисёр шадиди иқтисодиву молиявӣ ва иҷтимоӣ рӯ ба рӯ омадани кишварҳои ҷаҳон рост омад.

Андешае чанд перомуни муноқишаи ҳомиёни олмонии ислом

 Чӣ хеле ки хонанда аз номи матн дарк кард, зимни унвонгузории мо аз  зикри миллати тарафҳои муноқиша (сухан дар хусуси муноқишаи Абдураҳмон ва «Борода ТҶ» меравад) худдорӣ намудем, зеро ин тоифаи ҳомиёни дини ислом дар Тоҷикистон бо бефарҳангӣ, бадахлоқӣ ва зишткории худ миллатро бадном намуданд, ва мутаассифона ин аъмоли пасти худро онҳо дар Аврупо низ ба намоиш гузоштанд. Албатта, хеле таассуфовар  аст, ки  тарафҳои муноқиша дар суханронии худ зимни худро бегуноҳ муаррифӣ намудан ба забони тоҷикӣ сухан меронанд ва ҳатто аз миллати худ  ёдовар мешаванд.

ҚУВВАҲОИ МУСАЛЛАҲ – КАФИЛИ АМНИЯТИ МИЛЛИЮ ДАВЛАТИИ ТОҶИКИСТОН (ШАРҲИ ЯКЕ АЗ МАТОЛИБИ МУБРАМИ ПАЁМИ САРВАРИ ДАВЛАТ БА МО ҶТ)

Яке аз хусусиятҳои вижаи замони муосир – ноустуворӣ ва тағйирпазирии аксари вақтҳо ногаҳонӣ ва пешбининашудаи вазъи умумии ҷаҳон имрӯза ба шумор меравад. Чунин хусусияти ҷаҳони имрўза омилҳо ва сабабҳои гуногуни ичтимоӣ ва табиӣ дорад.
Масалан, намунаи равшани омили табиии тағйирёбии вазъи ҷаҳони муосир, пайдоиш ва густариши вируси сироятии Ковид-19 мебошад, ки ҷони садҳо ҳазор одамонро рабуда, ба миллионҳо нафари дигар сироят намуда, ҳам ба иқтисодиёти миллии кишварҳо ва ҳам ба иқтисоди ҷаҳонӣ зарари бузург расонида истодааст.

Чоҳкан зери чоҳ

Қиссае хонда будам ба ин мазмун, ки зане аз ҷиҳати дилсӯзӣ морбачаеро парвариш кард ва он морбача бо гузашти сол бузург шуд. Як муддат чизе намехӯрд ва доим аз паи он зан мерафт ва шабҳо худро дар бадани он зан мепечонид. Он зан аз чизе нахӯрдани мор нороҳат шуда, ӯро ба назди байторе бурд, байтор аз мақсади мор огоҳ шуда, занро фаҳмонд, ки ин мор қасди хурдани туро дорад ва аз барои он чизе намехӯрад ва дар бадани ту мепечад, то андозаи туро чен кунад ва рӯзе туро луқмаи худ созад.  Ӯро аз худ дур кун! Зан ба суханони байтор гӯш намуда, ӯро аз худ дур намуд. 

Фарҳанг - руҳу равони миллат (Дар партави паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси ОлииҶумҳурии Тоҷикистон аз 26 январи соли 2021)

Муҳимтарин аломати ҳастии миллат фарҳанг аст. Зеро фарҳанг инъикоскунандаи тарзи зиндагии гуногунрангу зеҳнияти миллат буда, дар он бурду бохти миллат дар тӯли таърих ва сарнавишти ӯ таҷассум меёбад ва ҳамчун дарси таҷрибаи иҷтимоӣ барои наслҳои оянда хизмат мекунад. Маҳз тавассути фарҳанг ҷаҳониён чеҳраи маънавии миллат ва нақшу мақоми ӯро дар таърихи башарият мешиносанд. Бинобар он фарҳанг ин руҳу равон ва ҳастии миллат аст, ки маҳз аз тариқи он ҳувийяту худшиносии миллии наслҳои ҳар кадом миллат ташаккул меёбад.

ИНЪИКОСИ ДУ ҚАРНИ СУКУТ ДАР АСАРИ «ЗАБОНИ МИЛЛАТ-ҲАСТИИ МИЛЛАТ»-И ЭМОМАЛӢ РАҲМОН

Масъалаи омӯзиши забону адабиёт ва таъриху фарҳанги миллати тоҷик ҳамеша мавриди таваҷҷуҳи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қарор дорад. Ӯ дар муқаддимаи асари «Тоҷикон»-и аллома Б. Ғафуров зикр мекунад, ки «имрӯз мардуми кишвар ба худшиносӣ ва барқарор кардани хотираи таърихии хеш беш аз пеш ниёз дорад. Мо бояд аз таърихи гузашта сабақ бигирем ва барои ваҳдати комили миллӣ корҳои бузургеро ба анҷом бирасонем».

Страницы

Яндекс.Метрика