Ҳар давлате, ки шаҳрвандонаш ватандӯсту худшинос ва аз лиҳози фикрӣ қавӣ мебошанд, истиқлоли он устувор аст. Давлатҳое, ки шаҳрвандонашон эҳсоси ватандӯстии баланд доранд, барои рушду нумуи минбаъда барномаҳои бузурги сиёсӣ, иҷтимоӣ, иқтисодӣ, мафкуравӣ ва фарҳангӣ тарҳрезӣ менамоянд.
Чунин иброз дошт муовини якуми Раиси Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон Абдуҷаббор Азизӣ зимни суҳбат бо хабарнигори АМИТ”Ховар”

Имрӯз, 10 - уми апрели соли равон дар Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бахшида ба таҷлили 93-юмин солгарди таъсисёбии Радиои Тоҷикистон чорабинии ботантана баргузор гардид.

Шайх Аттори Нишопурӣ (1145-1221) дар таърихи адабиёт на танҳо чун орифи номвар, балки яке аз чеҳраҳои тобноки адабиёти сӯфия ва муаллифи осори фаровони ирфонӣ шинохта шудааст.

Дар байни муаммоҳои экологии замони муосир масъалаи обшавии пиряхҳо, ки ҳамчун захираи бунёдии оби тозаи ошомиданӣ дониста мешавад, ба мушкилоти муҳимми ҷомеаи башарӣ табдил ёфтааст. Аз ин рӯ, ин ва дигар масъалаҳо, хосса зуҳуроти тағйирёбии иқлим, норасоии оби нӯшокӣ, обшавии пиряхҳо ва таъмини амнияти экологии инсоният дар меҳвари ташаббусҳои сатҳи ҷаҳонии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қарор гирифтааст.