1.Методологияи бархурди консептуалӣ дар шинохти исломи муосир

Дар мақола исломшиносӣ ҳамчун як самти илми муосир баррасӣ мешавад. Норавшаниҳои тадқиқоти касбӣ, таҳия нагардидани  методологияи илмӣ, ихтилофи  дидгоҳи муҳаққиқон доир ба табақабандии  исломшиносӣ ва хулосаҳои  илмӣ дар муносибат ба дин, натиҷагирии мухталифи муҳаққиқони ихтисосҳои гуногун дар пажуҳиши ислом мавзуи мазкурро боз ҳам печидаву мураккаб мекунанд. Дар ин маврид чанд дидгоҳ вуҷуд дорад:

Абурайҳони Берунӣ 4 сентябри соли 973 дар шаҳраки Коси Хоразм зода шудааст. Зодгоҳи Берунӣ дар он замон деҳаи хурдакаке буда, баъдан ба ифтихораш номи Беруниро гирифт. Берунӣ аз падару модар дар айёми тифлӣ бенасиб монда, таҳсилоти ибтидоиро дар муҳити наздикон гирифта, асосҳои илмро дар зодгоҳаш омӯхтааст. Берунӣ дар яке аз ноҳияҳои Хоразм дар байни аҳли касбу ҳунар ба воя расида, мувофиқи маълумоти ибни Яқут тахаллуси «Берунӣ»-ро аз номи ҳамин ноҳия гирифтааст.

Ин "Донишнома" маълумоти асосӣ оид ба забони тоҷикӣ (форсӣ), сохти дастурӣ (грамматикӣ), луғот (лексика), фразеология, услубиёт ва савтиёти он ва ғ., ҳамчунин, оид ба таърихи ин забон, лаҳҷаву шеваҳо, мавқеи он дар байни дигар забонҳои эронӣ аз давраҳои бостон то имрӯз, нақши забони тоҷикӣ (форсӣ) ҳамчун забони байналмилалии илмию давлатӣ дар асрҳои миёна ва имрӯз дар Тоҷикистон, забони адабии ҳозираи тоҷикӣ ва ғ. фароҳам омадаанд.

...Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросим дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» барои танзими «ҷашну маросими оилавӣ ва расмӣ» бахшида шудааст. Дар қонун ба сифати ҷашнҳои расмӣ Истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Рӯзи қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ваҳдати миллӣ, ҷашнҳои Наврӯз, Сада, Меҳргон, иди Рамазон, иди Қурбон ва дигар идҳо қабул гардидаанд (қисми 1– и моддаи 7).