ҲИМОЯИ ВАТАН ЯКЕ АЗ АРЗИШҲОИ ВОЛОИ ИНСОН АСТ!

Ватан, имрӯз марзу буми он сарзаминест, ки андар он зиндагӣ мекуниву ба муқаддасоташ арҷ мегузорӣ. Ватандориву давлатдорӣ, пеш аз ҳама шинохт ва нигоҳдории ҳувияти худ ва ҳимояи он арзишҳои волои инсониест, ки зиндагиро дар он сарзамин фароҳам меоварад. Дар ҷаҳони мураккабу пуртазоди имрӯза танҳо кишваре метавонад вуҷуд дошта бошаду бо пешомадҳои шадиди тақдир муқобилият ва истодагарӣ кунад, ки марзу буми худро ҳимоят ва нигаҳбонӣ карда тавонад. Асри мо асри зӯровариву таҷовузҳои пай дар пайи инсонҳо бар сари ҳамдигар аст.

ЗИКРИ МОВАРОУННАҲР ДАР САРЧАШМАҲОИ ҶУҒРОФӢ

Антониу Гутерриш: «Тоҷикистон зеботарин сарзамин буда, бо кӯҳҳои сарбаафлок, обҳои ширину мусаффо ва табиати дилфиребаш дили ҳар бинандаро тасхир мекунад»

ДУШАНБЕ, 24.10.2023. /АМИТ «Ховар»/. Тавре қаблан иттилоъ додем, имрўз, 24 октябр Рўзи ҷаҳонии Созмони Милали Муттаҳид эълон гардидааст. Дар ин робита хабарнигори АМИТ «Ховар» аз нахустин ташрифи Дабири кулли Созмони Милали Муттаҳид Антониу Гутерриш ба Тоҷикистон, ки 11 июни соли 2017 бо мақсади иштирок дар Ҳамоиши сатҳи баланд дар мавзӯи «Таҳкими ҳамкорӣ ҷиҳати расидан ба рушди устувор дар шароити таҳдиду хатарҳои муосир» (12 июни соли 2017) амалӣ гардид, ёдовар мешавад.

Мегӯянд рӯзе Мавлоно Шамси Табрезиро ба меҳмонӣ даъват кард...

Мегӯянд рӯзе Мавлоно Шамси Табрезиро ба меҳмонӣ даъват кард.
Шамс ба хонаи Ҷалолиддин омад ва пас аз онки мизи оростаи ӯро мушоҳида кард, пурсид: Оё барои ман шароб фароҳам намудаӣ?
Мавлоно ҳайратзада шуд ва пурсид:
— Магар шумо шароб мехӯред?
— Бале.
— Аммо ман аз ин мавзӯъ иттилое надоштам.
— Ҳоло, ки фаҳмидӣ, зуд барои ман шароб фароҳам кун.
— Дар ин мавқеъи шаб шаробро аз куҷо ёбам?
— Ба яке аз хидматгоронат бигӯ, ки таҳия кунад.
— Охир бо ин кор обрӯ ва ҳайсиятам аз байн меравад.
— Пас худат бирав ва шароб харидорӣ кун.

РӮЗИ ИТТИФОҚҲОИ КАСАБАИ ТОҶИКИСТОН“ МУБОРАК ҲАМВАТАНОНИ АЗИЗ !

“24 - ОКТЯБР - РӮЗИ ИТТИФОҚҲОИ КАСАБАИ ТОҶИКИСТОН“ АСТ.

БА ИН МУНОСИБАТ ҲАМАИ ҲАМВАТАНОНИ АЗИЗРО ТАБРИКУ МУБОРАКБОД МЕГӮЕМ!

ШУЪБАИ ИТТИЛООТ ВА ТАШХИСИ ДИНШИНОСӢ

ТАФАККУРИ ДИНӢ

Тафаккури динӣ асосан фарогири ду ҷанбае, ки аз якдигар фарқ мекунанд, иборат аст. Яке идеологияи динӣ ва дигаре бошад, психологияи динӣ мебошад.
Дар ҷанбаи равоншиносии динӣ, сухан дар бораи як силсила фикрҳо, эҳсосот, одатҳо, муносибатҳо ва расму оинҳое меравад, ки ба як низоми махсуси ақидаҳои динӣ алоқаманд буда, ҷомеа ба он эътиқод дорад.
Идеологияи динӣ бошад, ба системаи ғояҳое дахл дорад, ки шаклҳои гуногуни диниро ташаккул ва тарғиб менамояд.

Об неъмати бебаҳост !

Об дар қатори нури офтоб, ҳаво ва хок асоси зиндагонист. Мардум беҳуда онро сарвати Худодод, обу ободонӣ намегӯянд ва обро муъҷизаи табиат ҳисоб мекунанд. Аз чор се ҳиссаи сатҳи кураи Заминро табақоти об ташкил медиҳад.

Об аз неъматҳои бузурги Худовандист, ки ягон мавҷудоти рӯи Замин бе вай зиста наметавонад. Бе об ҳаёт вуҷуд надорад.

Маърифат. Истеъдод чист?

Истеъдод завқ қудрат, лаёқат, маҳорат, мувофиқати дараҷаи баланди қобилиятҳое, ки барои анҷоми бомуваффақияти ин ё он фаъолият имкон медиҳанд. Унсурҳои таркибии истеъдоди инсон; тафаккур, ҳис, ирода, тахайюл, диққат, тамаркуз, таваҷҷуҳ, ҳофиза, таҳлил, ҳадс, тавоноии ҷисмонӣ, неруи зеҳнӣ ва ғайра мебошанд.

Истеъдод дар ҳама арсаҳои фаъолияти инсон: илмӣ-таҳқиқотӣ, корҳои роҳбариву ташкилӣ, омўзгорӣ, ҳарбӣ, варзиш ва ғайра зоҳир мегардад. Моҳиятан истеъдод дар натиҷаи рушди қобилиятҳои фард ба вуҷуд меояд.

Страницы

Яндекс.Метрика