ГУЛШАНИ АДАБ

ҶАВОНМАРДӢ

Марди аспсавор ҳангоми сафар дар биёбон дид, ки шахсе аз шиддати офтоб аз ташнагӣ ранҷу азоб мекашад. Дилаш ба ҳоли мард сӯхт ва аз обе, ки барои роҳ бо худ гирифта буд, ӯро ба нӯшидан даъват кард. Баъди ба мард об додан қасди онро кард, ки ӯро ба аспаш савор карда бо худ барад:
- Ман боре ҳам аспро савор нашудаам. Чӣ мешавад, ки ту аз аспат поён шавию маро барои савор шуданам ёрӣ расонӣ?- гуфт марди дар биёбон буда.

Хоки одам, ки сириштанд...

Дар дили бехабарон ҷуз ғами олам ғам нест,
Дар ғами ишқи ту моро хабар аз олам нест.
Хоки одам, ки сириштанд, ғараз ишқи ту буд,
Ҳар кӣ хоки раҳи ишқи ту нашуд,одам нест.
Аз ҷунуни ману ҳусни ту сухан бисёр аст,
Қиссаи мову ту аз Лайлию Маҷнун кам нест.
Гар табибон зи пайи доғи ту марҳам созанд,
Кай гузорем,ки он доғ кам аз марҳам нест.
Баски савдои ту дорам, ғами худ нест маро,
Гар аз ин пеш ғаме буд,кунун он ҳам нест.
Ман ки имрӯз ҳалоки дами ҷонбахши туям,
Дами Исо чӣ кунам,чун дами ӯ ин дам нест.

ПАНДНОМАИ БОБОҶОН ҒАФУРОВ (барои насли нав)

Аз шоҳроҳи ҳаёти худ дур нашав, ҳарчанд он роҳ пурсанг бошад ва роҳи паҳлӯӣ - суфта.
***
Ҳеҷ кас роҳи дигареро такрор карда наметавонад, бо вуҷуди он ки аз қафои ӯ меравад.
****
Ҳаловати зиндагиро айёш не, балки заҳматкаш медонаду мутафаккир.
****
Вазифаи баланд ҳеҷ касро хурсанд накардааст. Ҳар он, ки инро ҳақиқатан дарк мекунад, одами хушбахт аст.
***
Ҳаёти ҳар одам монанди бозор аст: гоҳ гарм мешавад, гоҳ не. Аммо бозори молимардумхӯр ҳарчанд гарм шавад ҳам, дар охир касод мегардад.
***

Ҳикмати шукр ва истиғфор

Рӯзе Ҳасани Басрӣ (раҳмати Худо бод бар ӯ) барои расонидани колояш аз бозор то хона мардеро кироя намуд. Дар тӯли роҳ аз ӯ мешунид, ки ду калимаи муборакро пайваста ба забонаш такрор дорад ва ҳеч чизе ба он изофа наменамояд:
"Алҳамдулиллоҳ"...
"Астағфируллоҳ"...
Замоне ки ба манзил расиданд, аҷри ӯро пардохт ва аз ӯ дар мавриди ин ду калима пурсон шуд.
Ӯ дар ҷавоб гуфт:
"Ман дар тамоми умрам бо Аллоҳи пок аз ду ҳолат берун нестам:
ë бар ман неъмате додааст, ки бояд дар баробараш Ӯро сипос (الحمد لله) гӯям ва

Аз Луқмони Ҳаким пурсиданд:

Аз Луқмони Ҳаким пурсиданд:

- Донотарин одам кист?
- Касе, ки аз ташвиши рӯзгор дилтанг намешавад.
- Ҳимматбаланд кист?
- Он, ки неъматашро аз неъмати дунё болотар мегузорад.
- Тавонотарини мардум кист?
- Касе, ки ақлаш комил аст.
- Он кадом оташ аст, ки худро месӯзонад?
- Ҳасад.
- Кадом бино хароб намешавад?
- Адолат.
- Кадом талхӣ дар охир ширин мешавад?
- Сабр.
- Кадом ширинӣ дар охир талх мешавад?
- Шитоб
- Он кадом беморӣ аст, ки табибон ба муолиҷаи он оҷизанд?
- Беақлӣ.

Ҳофиз, асрори Илоҳӣ кас намедонад, ҳамуш!

Ёрӣ андар кас намебинам, ёронро чӣ шуд?
Дӯстӣ кай охир омад, дӯстдоронро чӣ шуд?
Оби ҳайвон тирагун шуд, Хизри фаррухпай куҷост?
Хун чакад аз шохи гул, абри баҳоронро чӣ шуд?
Кас намегӯяд, ки ёре дошт ҳаққи дӯстӣ,
Ҳақшиносонро чӣ ҳол афтод, ёронро чӣ шуд?
Лаъле аз хоки мурруват барнаёмад, солҳост,
Тобиши хуршеду саъйи боду боронро чӣ шуд?
Шаҳри ёрон буду хоки меҳрубонон ин диёр,
Меҳрубонӣ кай сар омад, шаҳриёронро чӣ шуд?
Гӯйи тавфиқу каромат дар миён афкандаанд,
Кас ба майдон дарнамеояд, саворонро чӣ шуд?

Аз силсилаи "Аксҳои таърихӣ"

Се шахсияти бузурги фарҳанги навин, устодони сухан ва меҳанпарастони асилу фидоии илму адаби тоҷик: Садриддин Айнӣ, Сотим Улуғзода ва Абулқосим Лоҳутӣ.
Ёдашон ба хайр.

Аз "Панднома"-и шайх Аттор

Бар сари болини беморон гузар,
З-он, ки ҳаст ин суннати хайрулбашар.

То тавонӣ ташнаро сероб кун,
Дар маҷолис хидмати асҳоб кун.

Хотири айтомро¹ дарёб низ,
То туро пайваста Ҳақ дорад азиз.

Чун шавад гирён ятиме ногаҳон,
Арши Ҳақ дар ҷунбиш ояд он замон.

Чун ятимеро касе гирён кунад,
Молик андар дӯзахаш бирён кунад.

Он, ки хандонад ятими хастаро,
Боз ёбад ҷаннати дарбастаро.

Ҳар кӣ асрорат кунад фош, ай писар,
Аз чунон кас дур мебош, ай писар.

Страницы

Яндекс.Метрика