ГУЛШАНИ АДАБ

Аз Боязиди Бостомӣ Орифи бузург пурсиданд. Ин мақоми арзишмандро чӣ гуна ёфтӣ? Гуфт: Шабе модарам аз ман об хост. Нигоҳ кардам дар хона об набуд. Кӯзаро гирифтам ва ба ҷӯй барои об рафтам. Чун бозгаштам дидам, ки модарамро хобаш бурдааст. Пас ба худ гуфтам агар бедорашон кунам гуноҳкор хоҳам буд. Он гоҳ интизор шудам то бедор шавад. Ҳангоми бомдод ӯ аз хоб бедор шуд ва маро болои сари худ бидид ва гуфт: Чаро истодаӣ? Қиссаро барояш гуфтам! Онгоҳ модарам бархесту таҳорат кард ва ба намоз истод.

❗Эй дил аз пасту баланди рӯзгор андеша кун,
Дар барӯмандӣ, зӣ қаҳтии баргу бор андеша кун.
Аз насиме дафтари айём барҳам мехӯрад,
Аз варақгардонии лайлу наҳор андеша кун.
Бар лаби боми хатар натвон ба хоби амн рафт,
Эминӣ хоҳӣ, зӣ авҷи эътибор андеша кун.
Нест бе заҳри пушаймонӣ ҳузури ин ҷаҳон,
Аз раги хоби фароғат ҳамчу мор андеша кун.
Рӯй дар нуқсон гузорад моҳ чун гардад тамом,
Чун шавад лабрез ҷомат аз хумор андеша кун.
Гӯшагирӣ дардисар бисёр дорад дар камин,
Дар муҳити пуршару шӯр аз канор андеша кун.

❗Ашк як лаҳза ба мижгон бор аст,
Фурсати умр ҳамин миқдор аст.
Зиндагӣ олами осоиш нест,
Нафас оинаи ин асрор аст.
Баски гарм аст ҳавои гулшан,
Ғунча ин ҷо сари бедастор аст.
Шишасози нами ашке нашавӣ,
Олам аз сангдилон, кӯҳсор аст.
Хишти доғест иморатгари дил,
Хонаи ойина як девор аст.
Майкашӣ сурмаи ирфон нашавад,
Биниш аз чашми қадаҳ душвор аст.
Ҳамчу ойина, агар соф шавӣ,
Ҳама ҷо анҷумани дидор аст.
Гўш, гӯ, то шавад ойинаи роз,
Нолаи мо нафаси бемор аст.

Агар хоҳед, фарзандонатон боҳӯш бошанд, ба онҳо қиса хонед, агар хоҳед, ки хеле боҳуш бошанд, барояшон бештар қиса бихонед!

Алберт Эйнштейн

Тақрибан ҳама ҳақиқате, ки бо садоқат баён мешаванд, тавассути кӯдакон аст.

Оливер Уэнделл Холмс

Рӯҳи инсон бо будан дар канори кӯдакон шифо меёбад.

Ф.М.Достоевский

Кӯдакон натанҳо маъсум ва кунҷкованд, балки мусбатандеш, пурлаззат ва аз ҳама муҳимтар шодиянд, бо як калом онҳо ҳамон чизе ҳастанд, ки бузургтарҳо орзуяшро доранд!

Кэролин Хейвуд