ГУЛШАНИ АДАБ

"Маснавии маънавии"-и Мавлоно Ҷалолуддини Балхӣ яке аз шоҳкориҳои бузурги ирфонии адабиёти тоҷик буда, то имрӯз вобаста ба маърифат ва шинохти рамзҳои он дар кишварҳои олам шарҳҳои зиёд таълиф шудаанд.

Китоби ҳозир ба баррасии рӯзгори аввалин шореҳи "Маснавии маънавӣ"- Камолиддин Ҳусайни Хоразмӣ ва нақду таҳлили "Ҷавоҳир-ул-асрор ва завоҳир-ул-анвор"- ӯ, ки нахустин шарҳи "Маснавӣ" ба ҳисоб меравад, бахшида шудааст.

Абдуллоҳи Қодирӣ

⚠️Человек, пока не дряхл, не сед,
Склонен думать, будто смерти нет.
Так, пока орел не утомится,
Что крыла сдадут, он не боится!
✍️Кисаи Марвази.

⚠️Жизнь! все равно мы расстаемся с ней,
А слава вечна, потому ценней!
✍️Абулькасим Фирдоуси.

⚠️В мире так живи, чтоб не кончалась
Жизнь твоя,
Чтоб и после смерти продолжалась
Жизнь твоя!
✍️Абулькасим Унсури.

⚠️Пусть знает каждый - старец и юнец:
Жизнь дважды никому не даст творец!
✍️Фаррухи Систани.

То ки як мушт нагардему насозем Ватан
Кай шавад майҳани мо боғи гулу сарву суман,

Даст бигзор сари дасти дигар бо ихлос
Нашавед бори дигар баҳри Худо чанг ба чанг,

Макун эҷод дигар тафриқаву буғзу аду
Дасти имрон бизан хишт бинеҳ бар сари санг,

Рӯзи пешрафту тараққию рифоҳ аст кунун
Даст бардор дигар аз баму аз тиру туфанг,

Муттаҳид гар нашавем мо ҳама нобуд шавем,
Шояд як рӯз равем ҷумлагӣ дар коми наҳанг!

"Ман агар мо нашавам танҳоям,
Ту агар мо нашавӣ танҳоӣ,

Мегӯянд рӯзе Мавлоно Шамси Табрезиро ба меҳмонӣ даъват кард.
Шамс ба хонаи Ҷалолиддин омад ва пас аз онки мизи оростаи ӯро мушоҳида кард, пурсид: Оё барои ман шароб фароҳам намудаӣ?
Мавлоно ҳайратзада шуд ва пурсид:
— Магар шумо шароб мехӯред?
— Бале.
— Аммо ман аз ин мавзӯъ иттилое надоштам.
— Ҳоло, ки фаҳмидӣ, зуд барои ман шароб фароҳам кун.
— Дар ин мавқеъи шаб шаробро аз куҷо ёбам?
— Ба яке аз хидматгоронат бигӯ, ки таҳия кунад.
— Охир бо ин кор обрӯ ва ҳайсиятам аз байн меравад.
— Пас худат бирав ва шароб харидорӣ кун.