Мақола

Ахлоқ - асоси маърифати ҳуқуқӣ

Ҷомеашиносон ҳуқуқро ҳамчун институти иҷтимоӣ мавриди баррасӣ қарор дода бар он ақидаанд, ки рисолати вазифавии ҳуқуқ ин танзими муносибатҳои иҷтимоӣ мебошад. Садсолаҳо қабл донишмандон дар фаҳмиши вазифаи танзимнамоии ҳуқуқ, роҳҳои баланд бардоштан ва  самаранокии танзими ҳуқуқии муносибатҳои иҷтимоӣ, ягонагӣ ва фарқияти танзимкунандагони ҳаёти иҷтимоӣ таҳқиқотҳои арзишмандеро ба анҷом расонидаанд.
 

Дидгоҳи Абулқосим Ҳакими Самарқандӣ дар бораи аҳли қибла (дар асоси “ас-Саводу-л-аъзам”-и ӯ)

Абулқосим Ҳакими Самарқандӣ аз шогирдони мутакаллими тавоно ва зубдаи донишмандони Мовароуннаҳр дар мабоҳиси ақлӣ Абумансури Мотуридӣ (870–944) ва дар баъзе сарчашмаҳои қадимтар аз муосирон ва ҳамдаврони худи вай будааст, вале бо ин вуҷуд ӯро аз уламои насгарои ҳанафӣ донистаанд. «Ас-Саводу-л-аъзам» ӯ дар доираи фиқҳи ҳанафӣ яке аз муътабартарин осори фиқҳӣ дар ҳавзаи фиқҳии Мовароуннаҳр дар замони Сомониён буда, то ин ҷониб ҳамчун сарчашмаи муфид истифода мешавад.

Васият: мафҳум ва моҳияти он

Васият дар луғат ба маънои аҳд ва  паймон буда, бинобар иртиботи он бо майит, онро васият номидаанд. Фақеҳони мактабҳои ҳуқуқӣ доир ба маънои истилоҳии он таърифҳои  гуногуне пешниҳод кардаанд, ки таърифи ҳар як мактаб дар мафҳум ва моҳият аз ҳамдигар мутафовит мебошанд. Масалан:
 

Ташаккул ва барқароршавии расму оинҳо

 
Мо расму оинҳоро дар сурате ба як низоми муайян оварда метавонем, ки аслро аз бадал фарқ намоем ва ба арзишу моҳияти воқеии онҳо дуруст сарфаҳм равем.
                                                                                                    Эмомалӣ Раҳмон
 

О некоторых вопросах арийской культуры в формировании социально – политической мысли в Центральной Азии

Духовная культура, в частности, философская и социально-политическая мысль народов Центральной Азии берет свое начало с древнейших времен истории человечества и находит свое выражение в мифологии, фольклоре, художественной литературе и в социально-политических учениях.
 

НАҚШИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ ДАР ГУСТАРИШИ ТАМАДДУН ВА ФАРҲАНГИ ИСЛОМӢ

Донишмандони илми антропология (инсоншиносӣ) ва ҷомеашиносӣ дар ин ақида мебошанд, ки дар ҷаҳон инсоният аз оғози пайдоиш ва зиндагии минбаъдаи худ дар мушорикат, омезиш ва доду гирифти ҳамешагӣ бо ҳамдигар умр ба сар бурдааст. Ин ҳамзистии инсонҳо дар замони муосир, ки ҳодисаҳои мудҳиши экологӣ ва фарҳангӣ бо ў даст ба гиребон шудаанд, аз ҳарвақта дида бештар зарур гаштааст.

НАҚШИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ ДАР ИНКИШОФИ ТАММАДУНИ ҶАҲОНӢ

Заҳр бодо шири модар бар касе,
К-ӯ забони модарӣ гум кардааст.

Заминаҳои иҷтимоӣ - иқтисодии зуҳури ифротгароии динӣ - сиёсӣ

Дар баробари таъсири бевосита расонидан ба ҳаёти иҷтимоӣ-иқтисодии ҷомеа, робитаҳои мутақобилаи зуҳуроти динӣ- ифротгароӣ дар ҷомеа вуҷуд доранд, ки дар мавридҳои муайян ба тағйироти иҷтимоӣ ва ислоҳоти иқтисодӣ, ба таҷдиди назари анъанаҳову таълимоти динӣ ва вазъияти динии ҷомеа мусоидат мекунанд.

Страницы

Яндекс.Метрика