Мақола

Садои қадами марзбон ба осмон мерасад!

Ҳифзу ҳимояи ватан дар ислом ҷойгоҳи хос дорад ва Худованди таоло мусулмононро ба ҳифзи марзу буми ватани худ амр кардааст. Дар таълимоти исломӣ иборае мавҷуд аст, ки дўст доштани ватанро ба ҳама воҷиб мегардонад: «Ҳуббу-л-ватани мина-л-имон», яъне дўст доштани ватан аз гўшаи имон аст. «Ҳуббу-л-ватан» дўст доштани ватан, муҳофизати ватан, хизмат ба ватан, обод кардани он, садоқат ва ростӣ мебошад. Ибораи мазкурро баъзеҳо ҳадис, гурўҳи дигар хабар ё қавл медонанд. Аммо ҳамагон дар воҷиб будани «Ҳуббу-л-ватан» эътимод  доранд.
 

Мушкилии шинохти рисолати таърихии инсони муосир (Дар партави «Суханронӣ дар мулоқот бо фаъолон, намояндагони ҷомеа ва ходимони дини кишвар» 09.03.2024)

Абдумалик ибни Марвон асосгузори низоми сикказании исломӣ

Чун сухан аз сиккаҳои исломӣ меравад, бисёре аз донишмандону сиккашиносон Абдумалик ибни Марвонро асосгузори низоми сикказании исломӣ меҳисобанд.
 
Абдумалик ибни Марвон кӣ буд? Ва чаро маҳз ӯро асосгузори низоми сикказании исломӣ меҳисобанд?
 
Абдумалик ибни Марвон Соли 646 дар Мадина ба дунё омадааст.
 

Ифротгароӣ яке аз масъалаҳои мубрами ҷомеаи ҷаҳонист

Терроризм ва экстремизм ҳамчун вабои аср

Чӣ тавре ки Ассосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёмҳо ва вохӯрию суханрониҳояшон ҳамеша ёдовар мешаванд, «терроризм ва экстремизм ба дини мубини ислом иртиботе надорад».
 

МУҚОВИМАТ БО ТАБЛИҒОТИ ТАШКИЛОТҲОИ ИФРОТӢ ДАР ФАЗОИ МАҶОЗӢ

Дар тамоми давру замон танҳо давлату миллате,ки ба илму маориф рӯоварда, ба ташаккули маърифати зеҳнии мардум назари хоса зоҳир менамояд, дар амри болоравии сатҳи зиндагӣ ва дониш, пешрафти иқтисодиёт ва раҳоӣ аз зуҳуроти номатлуби ифрот ва террор муваффақ мешвад. 
 
Маҳз, нуфузи илму фарҳанги асил аст, ки ин давлати миллии моро ба як мулки ободу зебо табдил дода, тавассути фурӯғи маърифат мақбули хосу ом гардонид.
 

ПАЁМАДҲОИ ҲАРАКАТИ БОСМАЧИГАРӢ ҲАМЧУН ЗАМИНАИ ТАШАККУЛИ ТАШКИЛОТҲОИ ИФРОТӢ

Дар ҳар давру замон тоифае вуҷуд дорад, ки салоҳи ҷомеаро намехоҳад ва баҳри расидан ба манфиатҳои худ аз ҳар васила истифода мекунад. Агар мо ба таърихи ислом рӯ оварем, мебинем, ки таърих гувоҳи садҳо тафриқа, иғво, гурӯҳбозӣ, паймоншиканӣ, рехтани хуни ноҳақ ва вайрониву нобудии кишварҳо ва ҳатто тамаддунҳо мебошад. 
 

Давлат кафили ҳуқуқу озодиҳои динии шаҳрвандон

Масъалаҳои дин ва таъмини ҳуқуқу озодиҳои эътиқодии мардум дар меҳвари қонунгузории миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дорад. Тибқи моддаи 1-уми Конститутсияи ҶТ Тоҷикистон давлати ҳуқуқбунёд,  демократӣ ва дунявӣ эътироф шудааст ва заминаҳои ҳуқуқии сиёсати давлатӣ дар соҳаи дин ва эътиқодии динии шаҳрвандонро, пеш аз ҳама Конститутсия  баъдан «Консепсияи сиёсати давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи дин” ( аз 4.04. соли 2018) ва ниҳоят  Қонуни ҶТ «Дар бораи озодии виҷдон ва иттиҳодияҳои динӣ» (аз соли 2009) танзим менамояд.  
 

Страницы

Яндекс.Метрика