«Конститутсия ҳамчун дастоварди бузурги мардуми Тоҷикистон заминаҳои ҳуқуқии эъмори давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявии тоҷиконро фароҳам оварда, шакли олии ифодаи ҳуқуқии давлатдории миллӣ, ҳимояи манфиатҳои миллӣ ва ҳифзи ҳуқуқи ҳар як шаҳрванди мамлакат мебошад. Таҷрибаи қабули конститутсия дар давлатҳои ҷаҳон, аз ҷумла дар Тоҷикистони мо баръало нишон медиҳад, ки он ҳамчун ҳуҷҷати бисёр муҳимми сиёсӣ ва санади олии ҳуқуқӣ бо истиқлоли давлатӣ робитаи ногусастанӣ дорад».
Асосгузори сулҳу ваҳдати милли
– Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон

Марде дар соҳили баҳр гардиш мекард. Нохост косахонаи сари одамеро дид, ки дар соҳил хобидааст ва бо таассуф гуфт:
"Ин каллаи кадом бечораи ҷабрдида аст. Туро кӣ ин ҷо партофта бошад?"
Ғайричашмдошт, нохост калла ба сухан омада гуфт:
"Забонам!"
Мард аз ин ҳол ҳайрон шуд. Вақте, ки ба шаҳр расид ба одамон муъҷизаи дидаашро ҳикоят кард. Мардум дар ҳайрат афтоданд, ки каллаи пӯсида чӣ тавр сухан мегӯяд?
Он мард гуфт, ки ҳар касе ба ман 10 танга диҳад, каллаи сухангӯро ба ӯ нишон меди ҳам.

Биё, ҳоҷӣ, зи ҳаҷ рафтан ҳазар кун,
Мазори ҳазрати дилро гузар кун.
Худо дар Макка зери сахраҳо нест,
Ҳамеша бо туву аз ту ҷудо нест.
Худоеро, ки бо ӯ мешавӣ маст,
Зи гардан ҳам ба ту наздиктар ҳаст.
Туро ин бинишу андеша танг аст,
Ки пиндорӣ, Худоят зери санг аст.
Худованде, ки Раҳмону Раҳим аст,
Маконаш дар дилу чашми ятим аст!

МАВЛОНО ҶАЛОЛУДДИНИ БАЛХӢ

Таҳиякунандаи мавод :
Абдуллоҳи Қодирӣ