Ҳифзу ҳимояи ватан дар ислом ҷойгоҳи хос дорад ва Худованди таоло мусулмононро ба ҳифзи марзу буми ватани худ амр кардааст. Дар таълимоти исломӣ иборае мавҷуд аст, ки дўст доштани ватанро ба ҳама воҷиб мегардонад: «Ҳуббу-л-ватани мина-л-имон», яъне дўст доштани ватан аз гўшаи имон аст. «Ҳуббу-л-ватан» дўст доштани ватан, муҳофизати ватан, хизмат ба ватан, обод кардани он, садоқат ва ростӣ мебошад. Ибораи мазкурро баъзеҳо ҳадис, гурўҳи дигар хабар ё қавл медонанд. Аммо ҳамагон дар воҷиб будани «Ҳуббу-л-ватан» эътимод  доранд.

 

Чун сухан аз сиккаҳои исломӣ меравад, бисёре аз донишмандону сиккашиносон Абдумалик ибни Марвонро асосгузори низоми сикказании исломӣ меҳисобанд.

 

Абдумалик ибни Марвон кӣ буд? Ва чаро маҳз ӯро асосгузори низоми сикказании исломӣ меҳисобанд?

 

Абдумалик ибни Марвон Соли 646 дар Мадина ба дунё омадааст.

 

Чӣ тавре ки Ассосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёмҳо ва вохӯрию суханрониҳояшон ҳамеша ёдовар мешаванд, «терроризм ва экстремизм ба дини мубини ислом иртиботе надорад».