Фазилати моҳи зулҳиҷа

Паёмбар (с) фармуданд: “Ҳеҷ рӯзи сол дар шарафу бузургӣ ба даҳ рӯзи аввали Зулҳиҷҷа баробар нест. Амалҳои солеҳ дар ин даҳа назди Худованд чунон маҳбубияти хосса доранд, ки дар дигар рӯзҳои сол чунин нест. Ҳеҷ амали солеҳе бо амалҳои ин даҳа баробар шуда наметавонад, ҷуз амалҳое, ки дар моҳи рамазон анҷом дода мешавад..” (Ривояти Имом Бухорӣ)

Амалҳое, ки дар ин даҳҳа бояд онро бештар анҷом дод:

1.Тавба намудан аз гуноҳон.

2. Рӯза доштан.

3. Бештар накӯӣ кардан бар волидайн.

4. Эҳсон ба хешону пайвандон.

5. Пардохт намудани закоти мол.

Нигоҳи нав ба масъалаи шинохти Худо дар заминаи як ҳадис

Кӯри худу бинои дигарон

Рушди босуръати интернет ва авҷ гирифтани ҷангҳои иттилоотӣ дар шароити ҷаҳонишавӣ, бархӯрди тамаддунҳо ва манфиатҳои қудратҳои ҷаҳонӣ, зуҳури ҳар гуна ҳаракату ташкилотҳои экстремистиву террористӣ дар минтақа ва ҷаҳон, гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир мушкилоте дар ҷаҳони муосир  мебошанд. Яке аз мушкилиҳое, ки фазои маҷозии Тоҷикистон дорад, ин гардиш ва ё паҳн кардани суханрониҳои мубаллиғони динии ифротӣ мебошад.  
 

Мушкилии шинохти рисолати таърихии инсони муосири олами Шарқ

Ифротгароӣ падидаи номатлуб ва хатарнок аст!

«Терроризм ва экстремизм аз як ҷониб чун як вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда аз ҷониби дигар, аъмоли он гувоҳ аст, ки терроризм ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад. Ҳамзамон, як таҳдиде ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ба ҷони ҳар як сокини сайёра аст. Ин зуҳуроти фалокатбор ҳеҷ умумияте ба дин, аз ҷумла ба дини мубини ислом надорад ва бо истифода аз номи ислом ба хотири ҳадафҳои сиёҳу ғаразноки сиёсӣ содир карда мешавад».

Иди Қурбон ва фалсафаи он

ТАНЗИМИ ИДҲОИ ДИНӢ : ТАҚОЗОИ ЗАМОН ВА ТАЛАБОТИ ШАРЪ

Истиқлолияти давлатӣ ва бунёди давлати миллӣ имконият фароҳам овард, ки халқи тоҷик бо таваҷҷуҳ ба асолати таърихии худ ба арзишҳои ҷовидонаи фарҳанги миллӣ рӯ орад, онро арҷгузорӣ намояд ва дар робита ба рушду пешрафти ҷаҳони муосир чунин арзишҳоро таҳким бахшад. 

ХОКИ ВАТАН АЗ ТАХТИ СУЛАЙМОН БЕҲТАР!

Тибқи дастуру супоришҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамаи занону кўдакони дар минтақаҳои ҷангзада боқимонда ба Ватан баргардонида шуданд. Аммо амалисозии ин иқдом коре басо мушкил буд. Аксар занону кўдакони тоҷик дар лагерҳои саҳроӣ дар дасти гурўҳҳои курдӣ асир буданд. Ин гурўҳҳои террористӣ ба касе итоат намекарданд ва бо онҳо гуфтушунид гузаронидан ғайриимкон буд. 
 

Страницы

Яндекс.Метрика