Дастрасӣ ба технологияи муосир дар ҷомеаи муосир муносибатњои гуногуннавъро тавлид сохта, пайваста барои рушди соҳаҳои нав ба нави муносиботи љамъиятии одамон замина омода карда истодааст. Дар самти мазкур, махсусан  фазои маҷозиро метавон яке аз дастовардҳои беҳтарини инсоният дар тӯли таърих шуморид. Ќисмати зиёди мардум имрӯзҳо маълумот ва хабари зарурии худро аз он дарёфт мекунанд. Ташакули фазои маҷозӣ дар тамоми паҳлӯҳои ҳаёти инсоният дигаргнуниҳои ҷиддиеро ба вуҷуд овард ва ВАО-ро дар як чиз, яъне интернет ҷамъ овард ва интернет фазои иттилоотии биноӣ, шунавоӣ ва хонданӣ гашт.

     Ислоҳи нафс дар мисоли Аждаҳои хуфта

Моргир барои гирифтани мор роҳии кӯҳсорон шуд. Пас аз паймудани роҳе тӯлонӣ ба аждаҳои бузург бархӯрд, ки дар миёни барфҳо мурда менамуд:

               Ӯ ҳамеҷустӣ яке мори шигарф,

               Гирди кӯҳистон дар айёми барф.

               Аждаҳое мурда дид он ҷо азим,

               Ки дилаш аз шакли ӯ шуд пур зи бим.

Қисми I.

Як қисса аз рӯзгори сууд ва суқути Бармакиён

Чунон хондам дар ахбори хулафо, ки яке аз дабирон мегӯяд, ки Булвазир девони садақоту нафақот ба ман дод дар рӯзгори ҳорунуррашид. Як рӯз, пас аз баруфтодани Оли Бармак, Ҷаридаи кӯҳантар мебознигаристам. Дар варақе дидам набишта: ба фармони амирулмуъминин наздики Амир Абулфазл Ҷаъфар ибни Яҳё ал-Бармакӣ адомаллоҳу ломиъа (Худованд иқболи дурахшони ӯро бардавом дорад!), бурда омада аз зар чандину аз фарш чандину кисвату таййиб (либосу хушбӯӣ) ва аснофи неъмат чандин в-аз Ҷавоҳир чандин ва маблағаш сӣ бор ҳазор ҳазор дирам.