“Ман то охирин гурезаро ба Ватан бар нагардонам осуда намехобам!”
Аз аввалин ваъдаҳои Раиси тозаинтихоби Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам, Эмомалӣ Раҳмон буд, ки дар Иҷлосияи таърихии 16- уми Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри бостонии Хуҷанд шунида шуд.
Нахуст амалаш, рафтораш ва гуфтораш аз иттиҳоду сарҷамъӣ, сулҳу оромӣ буд.
Ба қавлаш вафо кард, новобаста аз вазъ, мамоният ва душвориву хатар.Тайи ин 30 сол ба хотири сарҷамъиву осудагии миллаташ, хиёнатро бахшид, хаторо ислоҳу гунаҳро авф кард.

Дар Ҷамоати деҳоти ба номи Заршӯёни ноҳияи Сангвор дар асоси банди 4 - Нақшаи чорабиниҳои Маркази исломшиносӣ ва дар партави Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси Олӣ ҶТ вохӯрии директори Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон доктори илмҳои ҳуқуқшиносӣ, профессор Холиқзода Абдурраҳим , бо раисони ҷамоат, маҳалла, муаллимону устодон, имомхатибони масҷидҳои панҷвақта , деҳқонону кишоварзон, занбурпарварон ва дигар сокинони ҷамоат доир гардид.

Шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир

Соле дар мулки Сулаймон алайҳиссалом хушксолӣ омад. Ҳамон сол борон наборид ва сабаби қаҳтиву хушк шудани дарахтон ва нобуд гаштани зиёди зироат гашт.
Сулаймон алайҳиссалом бо тамоми умматони худ (муру деву парӣ) ба биёбоне баромад то бо дуъои дастҷамъона аз Худованд неъмати Ӯ - борон бихоҳанд.

Мо бояд як чизро амиқ дарк намоем, ки дар тарбияи инсон пеш аз ҳама ва беш аз ҳама оила нақш мегузорад ва ҷараёни ташшаккули ҳамаи хислатҳои неку бади инсон асосан дар оила ибтидо мегирад.
Ба дарки ин масъала падару модарон бояд масъулияти бузургро, ки дар тарбияи фарзандони худ ба дӯш доранд, пурра эҳсос намоянд”.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир