Бошад ҳамеша ҳамсафари ман каломи сулҳ,
Хоҳем рӯдбори хуши мустадоми сулҳ.

Ҳар субҳидам ба нағмаи ҷонсӯзи ошиқӣ,
Булбул ба шоха мерасад баҳри саломи субҳ.

Дар зери Парчами Ватан тифлони мо хушанд,
Воло шуморам аз зару сим эҳтироми сулҳ.

Гардад димоғ тозаю гул медамад ба боғ,
Ояд ба гӯши ҷон агар умре паёми сулҳ.

Эй кош, ҷои ҷангҳо дар курраи замин,
Нӯшем бодаи тараб,ёрон, зи ҷоми сулҳ.

Нуринисо
Душанбе

پیام صلح .

باشد همیشه هم صفای من کلام صلح
خواهیم رود بار خوش مستدام صلح

Дар арафаи истиқбол аз Иҷлосияи таърихӣ ва сарнавиштсози миллат, XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон нашри дастури таълмии олимони тоҷик -  Маҷидзода Зоир Ҷурахон, Холиқзода Абдураҳим Ғаффор ва Қосимов Файзалӣ Маҳмадович дар бораи Муқовимат бо терроризм ва экстремизм армуғони идона ба ҳисоб меравад. 

Дастури таълимӣ муаррифигари курси махсусе мебошад, ки аз ибтидои солҳои 80 – уми асри XX то рӯзҳои мо давраи пайдоиш ва инкишофи экстремизми динӣ – сиёсиро дар Осиёи миёна, Тоҷикистон ва кулли ҷаҳон дарбар мегирад.

Аз Хоҷа Абдуллоҳи Ансорӣ пурсиданд:
Ибодат чист?
Фармуд:
Ибодат-хидмат кардан ба халқ аст...
Ибодат ба ҷуз хидмати халқ нест,
Ба тасбеҳу саҷҷодаву далқ нест.
Саъдӣ
Пурсиданд: Чи гуна?!
Гуфт: Агар ҳар пешае, ки ба он иштиғол дорӣ, ризои Худо ва мардумро дар назар дошта бошӣ, ин номаш ибодат аст.
Пурсиданд:
Пас намозу рӯзаву хумс...??
Гуфт: Инҳо итоъат ҳастанд, ки бояд банда барои наздик шудан ба Худо анҷом диҳад то анвори Ҳақ бигирад..!

❗Эй забони Балъамиву Рӯдакӣ,
Меҳри ту парвардаам аз кӯдакӣ.
“Шоҳнома” бо ту обу ранг ёфт,
Дар ҷаҳон халқам зи ту фарҳанг ёфт.
Ибни Сино дар Бухорои куҳан,
Кошт дар марзи шифо тухми сухан.
Бо ҳамин имло Низомӣ зода буд,
Бар ту, эй лафзи дарӣ, дил дода буд.
Килки пуршӯри Камол андар Хуҷанд,
Бо ту иншо кард ашъори баланд.
Мисли Саъдӣ, Ҷомии ширинкалом,
Дурри маънӣ суфт бо азми тамом.
Ҳарчи оҳанги гуворо медиҳӣ,
Анҷуманро зебу оро медиҳӣ.
Сабз бодо, то абад домони ту,
Эй муборак бод ин даврони ту!