❗Сина моломоли дард аст, эй дареғо, марҳаме,
Дил зи танҳоӣ ба ҷон омад, Худоро, ҳамдаме.
Чашми осоиш кӣ дорад аз сипеҳри тезрав,
Соқиё, ҷоме ба ман деҳ, то биёсоям даме.
Зиракеро гуфтам: Ин аҳвол бин! Хандиду гуфт:
«Саъб рӯзе, булаҷаб коре, парешон оламе».
Сӯхтам дар чоҳи сабр аз баҳри он шамъи Чигил,
Шоҳи туркон фориғ аст аз ҳоли мо, ку Рустаме?
Дар тариқи ишқбозӣ амну осоиш балост,
Реш бод он дил, ки бо дарди ту хоҳад марҳаме!
Аҳли кому нозро дар кӯйи риндӣ роҳ нест,
Раҳбаре бояд ҷаҳонсӯзе, на хоме, беғаме.

Агар хоҳем матлаби мазкурро ба тарзи дигар баён созем, оқибати экстремизм ин терроризм аст.

То имрӯз аз ҷониби донишмандони соҳаҳои мухталифи илмӣ як қатор сабабҳо ва омилҳои таъсирпазири пайдоиш ва зуҳӯри ин падидаҳои номатлуб (терроризм ва экстремизм) дар кишварҳои ҷаҳон мавриди таҳқиқ ва омӯзиш қарор гирифта истодааст. Қисме аз олимон пайдоиш ва нузули чунин амалҳои манфии ҷомеаи ҷаҳониро, пеш аз ҳама ба ҷанбаҳои иҷтимоии фаъолияти аҳолӣ дар кишварҳо вобаста медонанд.

Қисми дигар бошад, зуҳури чунин падидаҳоро ба ихтилофоти сиёсии байнидавлатӣ алоқаманд мешуморанд.

Васоити ахбори оммаи ҷониби муқобил (Қирғизистон) низоъро якҷониба инъикос мекунанд. Хусусан дар соатҳои аввали оғози низоъҳо. Нашрияҳои маҳаллӣ дар мақолаҳои худ андешаҳои ҷониби мухолифро намеоранд, барои ба даст овардани шарҳу назароти сокинон ё мансабдорони кишвари ҳамсоя талош намекунанд.

Дар ҳоли ҳозир раванди баррасии масъалаҳои сарҳадӣ байни ду кишвар, аз ҷумла масъалаҳои таъйини ҳудуд ва аломатгузории сарҳади давлатӣ идома дорад, ки ҳалли он ба таҳкиму таъмиқи муносибатҳои Тоҷикистону Қирғизистон такони тоза хоҳад бахшид.

Абуусмон Амр ибни Баҳр, ки бо тахаллуси Ҷоҳиз (асри IX) машҳур аст,  донишманди тирози аввали ҷаҳони ислом буда, ҳамчун адиб, ҷонваршинос, равоншинос, хушсухан (оратор), хушнавис машҳур буда, аз ҷумлаи мухолифони сарсахти ҳаракати шуубия мебошад. Ӯ бо ин вуҷуд эътироф мекунад, ки мардуми Аҷам то омадани арабҳо ва густариши ислом дар фанни фасоҳату балоғат аз мардумони дигари ҳамзамон пешгомтар будаанд. Ӯ сипас тавсия мекунад, ки «агар касе хоҳад дар фанни суханварӣ ба натиҷае расад, боястӣ китоби «Корванд»-и порсиёнро бихонад» .