Аз замоне, ки қонуни танзимгари маросимҳои мардумӣ ба ҳаёти ҷомеа ворид гардид, аллакай якуним даҳсола сипарӣ гардид. Ин муддат дар назди ченаки таърих фурсати начандон тулонӣ бошад, ҳам  таҳаввулотҳое, ки дар ҳаёти иҷтимоии ҷомеа ба шарофати қабули он дар баргузории маракаҳои хурсандӣ ва азодорӣ ба миён омад, шояд арзиши панҷоҳ ё садсоларо дошта бошад.

Санаи 7 - уми декабри соли 2022, вохӯрии директори Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, доктори илмҳои ҳуқуқшиносӣ, профессор Холиқзода Абдураҳим бо сафири фавқулодда ва мухтори Шоҳигарии Арабистони Саудӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷаноби Валид ибни Абдурраҳмон ар-Решайдон баргузор гардид.

Алӣ ибни Султон Муҳаммад, машҳур ба Алӣ Қорӣ Ҳанафӣ яке аз шахсиятҳои барҷастаи илмӣ дар мазҳаби ҳанафӣ мебошад. Агарчи соли таваллуди эшон дақиқан барои тазкиранависон маълум набудааст вале қадри мусаллам он аст, ки эшон дар қарни даҳуми ҳиҷрӣ дар шаҳри Ҳироти Хуросон (Афғонистони кунунӣ) ба дунё омада ва ба таърихи 1014 ҳиҷрӣ дар Маккаи Мукаррама аз дори фонӣ риҳлат намудаанд. Ихтилофот ва даргириҳои шадид байни шиъа ва суннӣ боиси ҳиҷрат кардани Алӣ Қорӣ аз ватан ва сабаби иқомат гузидани эшон дар Ҳарами Шариф гардидааст.

Нуқтаи назаре вуҷуд дорад, ки нахустин гомгузори дунявият дар байни уламои исломӣ Шайх Алӣ Абдурозиқ (1888- 1966) аз Миср ба ҳисоб меравад. Вай махсусан баъди нашри  китобаш дар соли 1925 бо номи «Ислом ва принсипҳои идоракунӣ» (Ислом ва усул-ал-ҳукм) машҳур  гардид. Баъд аз чопи китоби мазкур дар олами ислом байни ислоҳотчиёну бунёдгароён баҳсҳои зиёде сурат мегирад. Ба сифати ҷазо  вай мавриди муҳокимаи Шӯрои уламои аъзами ал-Азҳар гардида, аз ҳуқуқи фаъолият маҳрум мегардад. Баъд аз як рӯзи ҳукми уламо хабарнигоре аз ӯ хоҳиш мекунад, ки идеяи асосии китобашро шарҳ диҳад.