ГУЛШАНИ АДАБ

Он отказался от Нобелевской премии, ненавидел деньги и выступал на стороне крестьян. Таким его не знал еще никто.
Его имя — Лев Толстой.

Мо зи ғафлат раҳзанонро корвон пиндоштем,

Мавҷи реги хушкро оби равон пиндоштем.

Шаҳпари парвози мо хоҳад кафи афсӯс шуд,

К-аз ғалатбинӣ қафасро ошён пиндоштем.

То варақ баргашт, маҳзарҳо ба хуни мо навишт,

Чун қалам онро, ки бо худ якзабон пиндоштем.

Баски чун Мансур бар мо зиндагонӣ талх шуд,

Дори хуношомро доруламон пиндоштем.

Беқарорӣ бас, ки моро гарми рафтан карда буд,

Каъбаи мақсудро санги нишон пиндоштем.

Наш'аи савдои мо аз бас баланд афтода буд,

Ҳар ки санге зад ба мо, ратли гарон пиндоштем.

Овардаанд, ки дар шаҳре аз билоди ислом чанд шабонарӯз муттасил борон омад, ба масобае, ки корҳо бар мардумон душвор шуд ва роҳи омад шуд фурӯбаста гашту манзилҳо рӯй ба вайронӣ ниҳод ва дағдағае дар хотири хурду бузург афтод. Ва мунаҷҷимон мегуфтанд, ки аз фитроти фалакӣ истидлол метавон кард, ки тамоми ин шаҳр ба воситаи касрати об хароб хоҳад шуд. Мардумон дил аз хонумон бардоштанд ва ҷазаъу фазаъ дар халоиқ афтод. Ва чун кор аз ҳад гузашт ва тоқат тоқ шуд, руҷӯъ ба султон карданд ва ӯ марди одилу покизасират буд.

«Тазкирату-л-авлиё»-и Фаридуддин Аттори Нишопурӣ аз нахустин тазкираҳои ирфонии адабиёти форсӣ буда, бо шеваи насри аҳди аввали адаби форсу тоҷик эҷод шудааст.

Нависанда зиндагиномаи мухтасари машоихи сӯфия, ҷаҳоншиносӣ ва русуму суннати онон, зинаву мақомоти сулук, мабоҳиси муаммои марказии тариқат, тарбияи нафс ва мароҳили камолоти башариро бозгӯ месозад.

Китоб бори нахуст пурра ба ҳуруфи кириллӣ чоп мешавад ва барои муҳаққиқону дӯстдорони таърихи забон, адабиёт ва фарҳанг таҳия шудааст.