ГУЛШАНИ АДАБ

Камолуддин Ҳусайн Воизи Кошифӣ яке аз адибон ва олимони шинохтаи форсу тоҷик аст, ки дар асрҳои ХV- ХVI дар Мовароуннаҳру Хуросон зиндагӣ кардааст ва ҳамчун воизи беҳамто ва нотакрор шуҳрат ёфта буд. Номи Ҳусайн Воизи Кошифӣ дар радифи машҳуртарин чеҳраҳои илму адаби форсии садаи ХV чун Ҷомӣ, Котибии Нишопурӣ, Давлатшоҳи Самарқандӣ, Исмати Бухороӣ ва дигарон русух доштааст. Мақоми ӯ махсусан дар воизиву тарғибгарии ахлоқи ҳамидаи инсонӣ шоистаи таваҷҷуҳ ва ангуштнамои барозандаи ҳамагон гардидааст. Аз Кошифӣ мероси бузурги илмию адабӣ боқӣ мондааст.

Шунидам, ки ба рӯзгори Соҳиб пире буд ба Зангон фақеҳу мӯҳташам аз асҳоби шофеъӣ, муфтиву музаккир ва музаккии Зангон буд. Ва ҷавоне буд алавӣ (авлоди Пайёмбар), писари раиси Зангон, ҳамчунин фақеҳу музаккир буд. Ва пайваста ин ҳар ду бо якдигар дар мукошафат буданд. Бар сари минбар якдигаро таънаҳо задандӣ 

Ин алавӣ рӯзе бар сари минбар ин пирро кофир хонд. Хабар бад- он шайх бурданд Вай низ бар сари минбар алавиро ҳаромзода хонд Хабар ба алавӣ бурданд.Сахт аз ҷой бишуд. Дар ҳол бархост ва ба шаҳри Рай ва пеши Соҳиб аз он пир гила кард ва бигиристу гуфт: 

Як қисса аз рӯзгори сууд ва суқути Бармакиён

Чунон хондам дар ахбори хулафо, ки яке аз дабирон мегӯяд, ки Булвазир девони садақоту нафақот ба ман дод дар рӯзгори ҳорунуррашид. Як рӯз, пас аз баруфтодани Оли Бармак, Ҷаридаи кӯҳантар мебознигаристам. Дар варақе дидам набишта: ба фармони амирулмуъминин наздики Амир Абулфазл Ҷаъфар ибни Яҳё ал-Бармакӣ адомаллоҳу ломиъа (Худованд иқболи дурахшони ӯро бардавом дорад!), бурда омада аз зар чандину аз фарш чандину кисвату таййиб (либосу хушбӯӣ) ва аснофи неъмат чандин в-аз Ҷавоҳир чандин ва маблағаш сӣ бор ҳазор ҳазор дирам.