ГУЛШАНИ АДАБ

ДУЪОИ МӮРЧА

Соле дар мулки Сулаймон алайҳиссалом хушксолӣ омад. Ҳамон сол борон наборид ва сабаби қаҳтиву хушк шудани дарахтон ва нобуд гаштани зиёди зироат гашт.
Сулаймон алайҳиссалом бо тамоми умматони худ (муру деву парӣ) ба биёбоне баромад то бо дуъои дастҷамъона аз Худованд неъмати Ӯ - борон бихоҳанд.

Модар фаришта буд, аммо болу пар надошт...

Хеле дард овар аст!
Ҷавоне дар синни 18 - солагӣ барои модараш мегӯяд: эй модар!
Вақте, ки 20 - сола шудам бароям чи тӯҳфа медиҳӣ?!

Модар мегӯяд: писарам!
Ту ба бистсолагӣ ҳанӯз нарасидаӣ ва вақти зиёде мондааст.
Як соли дигар ҳам сипарӣ шуд;
Писар 19 сола шуд; ки ногаҳон бемор шуд, ва модараш уро ба бимористон бурд.

ҲИКОЯТИ ПАНДОМЕЗ ДАР БОРАИ НАТИҶАИ РАФТОРИ МАРД АЗ «НАСИҲАТ-УЛ-МУЛУК»-И МУҲАММАДИ ҒАЗОЛӢ

Ҳикоят. Саққое (машкоб, обкашон) буд андар шаҳри Бухоро, ки ӯ сӣ сол андар хонаи заргаре об меовард ва он заргар зане дошт бағоят некӯ ва порсо ва бокамолу ҷамол ва оқилу мастур.

Абулҳасани Харақонӣ кист?

Зиндагиномаи Абулҳасани Харақонӣ:

Дӯст ойина аст!

Дӯст онаст, ки айбҳои дӯст,
Ҳамчу ойина , рӯ ба рӯ гӯяд.
На, ки чун шона, бо ҳазор забон,
Пушти сар, рафта мӯ ба мӯ гӯяд...

Манбаъ:шабакаи иҷтимоии фейсбук (гурӯҳи ашъори Мавлоно)

Олимеро пурсиданд: кадом рӯз беҳтар аст?

Олим фармуд:
Як рӯз қабл аз марг.
Дигарон ҳайрон шуданд ва гуфтанд вале замони маргро ҳеҷкас намедонад.

Олим фармуд:
пас ҳар рӯзи зиндагиро рӯзи охир фикр кун... ва хуб бош, шояд фардое набошад.

Амсол ва
ҳиками
Деҳхудо

Сайре дар шарҳи " Гулистони " - и Саъдӣ

«Гулистон» барҳақ аз беҳтарин намунаи асарҳои пандуахлоқӣ на танҳо дар эҷодиёти худи муаллифи он, балки дар тамоми адабиёти форс-тоҷик ва ҳатто дар адабиёти ҷаҳонӣ ба шумор меравад. Ин асар дар радифи «Шоҳнома»-и Абулқосими Фирдасӣ, «Хамса»-и Низомии Ганҷавӣ, «Девони кабир» ва «Маснавии маънавӣ»-и Мавлоно Ҷалолуддини Балхӣ ва «Девон»-и Ҳофиз қарор дошта, дар тӯли асрҳо дар мактабу мадрасаҳои Мовароуннаҳру Хуросон, Ироқу Ҳинду Мисру Туркия ва кишварҳои дигар ба унвони китоби дарсию саводу хониш таълим дода мешуд.

ҲИКОЯТИ ПАНДОМЕЗ ОИД БА ИНТИХОБИ ҲАМСАР БАРОИ ФАРЗАНД АЗ «НАСИҲАТ-УЛ-МУЛУК»-И МУҲАММАДИ ҒАЗЗОЛӢ

Ҳикоят. Марде буд дар шаҳри Марв, ки ӯро Нӯҳ ибни Марям гуфтандӣ ва қозиву раиси Марв буд ва неъмате бисёр дошт ва ӯро духтаре буд бокамолу ҷамол. Ва бисёр кас аз раисону бузургон ӯро хостгорӣ кардандӣ, надод. Ва падар сахт мутаҳайир шуд дар кори духтар ва намедонист, ки киро диҳад ва мегуфт агар якеро диҳам, дигарон биозоранд. Фурӯмонда буд ва ӯро ғуломе буд ҳинду порсо ва бодиёнат, номи ӯ Муборак. Ва боғе дошт ободон ва бисёрмева. Ӯро гуфт: имсол ба раз (токи ангур, токзор, токистон) шав ва ангур нигоҳ дор. Ғулом бирафту то ду моҳ ба раз мебуд.

Страницы

Яндекс.Метрика