ГУЛШАНИ АДАБ

Аз рухат ойина то лаззати дидор гирифт,
В-аз нигоҳи дигарон ҷониби худ ор гирифт.

Хокро аз қадамат рутбаи гулзор гирифт,
Аз ту гулҳои чаман зинати дастор гирифт.

Ман чӣ гуфтам, ки дили нозукат озор гирифт,
Хотират аз мани бечора ба як бор гирифт?...

Туғрали зораму умрест ҳаводори туам,
Ҳамчу Мансури аналҳақ ба сари дори туам.

Рӯзу шаб аз дилу ҷон толиби дидори туам,
Гар парешонаму ошуфта, вале ёри туам.

Ман чӣ гуфтам, ки дили нозукат озор гирифт,
Хотират аз мани бечора ба як бор гирифт?

Шахсе гурусна буд ва наздаш карам овараданд. Ӯ бори аввал буд, ки карам медид.
Бо худ гуфт: Ҳатман мевае даруни ин баргҳо қарор дорад.
Аввалин баргро канд то ба мева расад, аммо боз барги дигаре падид омад ва зери он барг, баги дигаре...
Боз бо худ гуфт: Ҳатман меваи арзишмандест, ки даруни ин қадар баргҳо пинҳон аст.
Гуруснагиаш бештар шуд ва бо суръати бештар баргҳоро меканад ва канор мегузошт.
Вақте баргҳо тамом шуданд, мутаваҷҷеҳ шуд, ки мевае мавҷуд нест. Он гоҳ донист, ки карам, маҷмуае аз ҳамин баргҳост.
--------------

Лаҳни поки модарӣ бошад, забони порсӣ,
Рашки Моҳу Муштарӣ бошад, забони порсӣ.

Накҳате аз "Бӯйи Ҷӯйи Мӯлиён" дорад ба худ,
Гавҳари кони дарӣ бошад, забони порсӣ.

Ёдгор аз родмардони Хуросони бузург -
Рӯдакиву Анварӣ бошад, забони порсӣ.

Шаҳкитоби ормонашро навишта Пири Тӯс,
Ғояти донишварӣ бошад, забони порсӣ.

Қудсиён дар арш байни худ такаллум мекунанд,
Миллати ҳуру парӣ бошад, забони порсӣ.

Шоху барги сабз дорад ин чанори пирсол,
Дӯстдорӣ, дилбарӣ бошад, забони порсӣ.

Шахсе иддаъои пайғамбарӣ кард. Ӯро гирифтанд ва назди шоҳ бурданд. Аз шоҳ тақозо карданд, ки шахси муддаъиро муҷозот кунад то мояи ибрати ҳамагон гардад.

Шоҳ дид, ки он муддаъӣ марде лоғарандом ва мурданӣ аст ва ҳатто тоқати як силӣ ро ҳам надорад.
Пас бо худ гуфт: чора дар ин аст, ки бо вай ба нармӣ гуфтугӯ кунам то рози иддаъои ӯ ошкор шавад.
Шоҳ бад-ӯ гуфт: падарҷон; имрӯз субҳ чи хӯрдаӣ, ки иддаъои худойӣ ба сарат задааст?
Он шахс ҷавоб дод: агар луқмаи ноне меёфтам ва мехӯрдам ҳаргиз чунин иддаъое намекардам.