Мақола

Ривояткунандагоне, ки шогирдони Абуҳанифа буданд

Инро қайд кардан ба маврид аст, ки яке аз шогирдони машҳур, мулозим ва мусоҳиби Абӯҳанифа (р) Ҳасан ибни Зиёди Лӯълуии Куфӣ мусоҳиби аст, ки соли вафоташ 204-и ҳиҷрӣ мебошад. Ӯ бо ривояти ҳадис хеле машҳур буд. Дар ин хусус дар борааш гуфтаанд, ки ӯ дувоздаҳ ҳазор ҳадисро аз Ибни Ҷурайҷ навиштааст, ки ҳамаи фуқаҳо ба ин эҳтиёҷ доранд. Инчунин ӯ бо ривояти раъйҳои Абӯҳанифа (р) машҳур шудааст. Лекин баъзе аз муҳаддисин ривояти ӯро рад мекунанд. Воқеан ҳам Аҳмад ибни Абдулҳамид дар бораи ӯ мегӯяд: “Мисли Ҳасан ибни Зиёд хушхулқтар ва барои сӯҳбат муносибтар касеро надидаам”.

ДМТ ҷавонони соҳибистеъдодро интизор аст!

Донишгоҳи миллии Тоҷикистон бонуфузтарин маркази таълимию илмӣ ва фарҳангии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳисоб рафта, дастпарварони ин боргоҳи илму маърифат дар пешрафти давлати мустақили Тоҷикистон, рушду равнақи соҳаҳои иқтисодиву иҷтимоӣ ва илмиву фарҳангии кишвар саҳми арзанда мегузоранд. Донишгоҳ ҷиҳати ислоҳу такомули соҳаи илму маориф, баланд бардоштани маърифат, худшиносии миллӣ, ифтихори ватандорӣ ва тарбияи мутахассисони донишманд мақому манзалати хоса дар кишвар дорад.

Академияи Гунди Шопур

Дар давраи ҳукмронии Сосониён дар шаҳри Аҳвоз аввалин Академия бо номи Академияи Гунди Шопур таъсис дода шуда буд, ки асосгузораш шоҳ Шопури II буд. Бо таклифу дархости ӯ олимони зиёди гуногунзабон аз марказҳои фарҳангии Шарқу Ғарб ба ин даргоҳи муқаддас ҷамъ оварда шуда буданд. Масалан шоҳ Шопури II табиби насронӣ Теодорусро аз Рим, Канакаи Ҳиндуро аз Ҳинд ва олимону файласуфони дигарро аз Юнон ба ин Академия даъват намуда буд ва барои фаъолияти пурсамари онҳо тамоми шароитҳоро муҳайё намуда буд.

Саломат Мусо ва афкори ғарбгароии ӯ

Нависандаи маъруфи Миср Саломат Мусо ба сабаби мушкилоти иҷтимоӣ дар синни 19-солагӣ ба Аврупо ҳиҷрат намуда, се соли ҳаёташро дар Фаронса ва чор солро дар Англия сипарӣ менамояд. Зист ва фаъолият дар кишварҳои пешрафта дар зеҳн ва мафкураи нависанда таъсири амиқ расонида, дар муносибати ӯ ба фарҳанг як таҳаввулоти ҷиддӣ ворид намудаанд. Ӯ андешаҳои худро дар китобаш “Имрӯз ва фардо” хеле бадеӣ ва ҷолиб баён доштааст. Огоҳӣ бо андешаҳои як шахсияти аз фарҳанги пешқадам огоҳ барои аҳли ҷомеаи мо низ аз манфиат холӣ нахоҳад буд. 

БО АРТИШИ ХУД ИФТИХОР МЕКУНЕМ!

Артиш дар ҳама давру замон ҳомии марзу бум ва нигаҳбони давлат аз ҳуҷуми бегонагон мебошад. Тоҷикистон ҳамчун узви комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳонӣ дар замони соҳибистиқлолӣ тавонист, ба дастовардҳои назаррас дар кулли соҳаҳои иҷтимоӣ ва сиёсӣ шарафёб гардад.

Ватандӯстӣ – омили муҳими ташаккули худшиносии миллӣ

Таърихи ташаккули ватандӯстӣ исботи он аст, ки нишонаҳои ин падида дар ҷамъияти ибтидоӣ пайдо шудаанд. Бо мурури замон ҳисси дилбастагӣ ба замин ва забони худ бо дарки вазифаҳои шаҳрвандӣ дар назди ҷамъият пайваст гардид. Кӯшиши одамон барои инкишоф додани ҳаёти иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии ватани худ, ҳифзи он аз истилогарони хориҷӣ нишонаи барҷастаи ватандӯстӣ аст. Ифтихор намудан аз дастовардҳо ва фарҳанги худ, бо хоҳиши худ маҳфуз нигоҳ доштани хислат ва хусусиятҳои фарҳангии он, ҳимояи манфиатҳои Ватан ва халқи худ сифатҳои беҳтарини ватандӯстӣ мебошанд.

САҲМИ ШИРИНШОҲ ШОҲТЕМУР ДАР ПОЙДОРИИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ

«Дар ин давра (солҳои 20-ми асри XX), ба арсаи мубориза барои муайян намудани сарнавишти миллату давлати тоҷикон як қатор фарзандони баору номуси Ватанамон, ба монанди Садриддин Айнӣ, Чинор Имомов, Абдуқодир Муҳидинов, Нусратулло Махсум, Шириншоҳ Шоҳтемур ворид шуданд, ки дар натиҷаи кӯшишу талошҳои онҳо Тоҷикистон ҳамчун ҷумҳурӣ таъсис ёфт».Эмомалӣ Раҳмон

Надонистани қонун ҷавобгариро истисно намекунад!

Бо пешрафту тараққиёти рӯзафзуни технологияҳои иттилоотӣ, истифодабарии шабакаҳои иҷтимоӣ низ афзоиш ёфта истодааст. Дар ин замина шаҳрвандонро мебояд дар баробари мақсадноку оқилона истифода намудани шабакаҳои иҷтимоӣ, ҳамзамон дар хотир дошта бошанд, ки ҳар навору акс ва матнҳои нашр намудаи шаҳрвандон, ки хусусияти экстремистӣ - террористӣ дошта бошанд, боиси ба ҷавобгарӣ кашидан ва маҳрум намудан аз озодӣ мегардад.
 

Страницы

Яндекс.Метрика