Ҳар сол дар таърихи 27-уми июн мардуми сарбаланд ва ваҳдатофар дар саросари кишвар ҷашни Ваҳдати миллиро бо хушнудӣ таҷлил мекунанд. Ин иде аст, ки нидо аз хотимаи ҷанг ва башорат аз сулҳу субот дарак медиҳад. Ваҳдати миллӣ дар рӯзгорамон, дар ватани азизамон тантана мекунад.

Тайи чанд рузи охир дар шабакаҳои иҷтимоӣ сабти суҳбати ду тан воизи кишвари ҳамсоя паҳн гардида истодааст, ки касро ба андеша мебарад. Аввал ин, ки ин воиз кӣ бошад. Дуюм ин, ки ба ў кӣ салоҳият додааст, ба корҳои давлатдории кишвари мустақил дахолат намояд. Шояд ў аз ҷаҳолату нодонӣ намедонад, ки кишвари мо як гушаи афғонистони ҷангзада нест. Андешаи сеюм ин аст ва чунин ба назар мерасад, ки воизи ҳарзагўй гуё муфтии соири кишварҳои Осиёи Миёна бошад ва нисбати давлатҳои минтақа ҳукм мекунад.

Имрўз миллати тоҷик бори дигар дучори андешаю ғояҳои ваҳшиёнаи хоинони дохилию хориҷии миллат гардидааст. Дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ қишрҳои иртиҷоии кишвар бо мақсади бунёди хилофати исломӣ ба гардани миллати фарҳангпешаи тоҷик ҷанги шаҳрвандиро таҳмил карда буданд. Хисороти моддию ҷонии он ҷанг то имрўз фаромўш нашудааст.

Агар хоҳед, фарзандонатон боҳӯш бошанд, ба онҳо қиса хонед, агар хоҳед, ки хеле боҳуш бошанд, барояшон бештар қиса бихонед!

Алберт Эйнштейн

Тақрибан ҳама ҳақиқате, ки бо садоқат баён мешаванд, тавассути кӯдакон аст.

Оливер Уэнделл Холмс

Рӯҳи инсон бо будан дар канори кӯдакон шифо меёбад.

Ф.М.Достоевский

Кӯдакон натанҳо маъсум ва кунҷкованд, балки мусбатандеш, пурлаззат ва аз ҳама муҳимтар шодиянд, бо як калом онҳо ҳамон чизе ҳастанд, ки бузургтарҳо орзуяшро доранд!

Кэролин Хейвуд