Пас аз сипари шудани моҳи шарифи Рамазон ҳамасола дар саросари ҷумҳурӣ Иди саиди Фитр қайд карда мешавад. Халқи тоҷик, ки аз қадимулайём бо доштани ахлоқи ҳамидаи инсонӣ ва додани хайру садақот ҳамчун рукни асосии фазилати инсонӣ умр ба сар бурдаанд, дар охири моҳи шарифи Рамазон низ бо додани садақа ва фитри рӯза ба шахсони камбағалу мӯҳтоҷон даст ба кор мезананд.
Дар Тоҷикистон иди саиди Фитр маъмулан бо идгардаки кўдакон оѓоз мегардад, ки ин амал боиси шодиву сурури кўдакон мегардад. Агар ба анъанаҳои миллии халқамон нигарем, чунин амал дар айёми Наврўз низ ба назар мерасад, ки хоси миллати тоҷик аст. Ҳамчунин дар ин рўз мардум ба аёдати пиронсолон, беморон, мусибатдорон ва ѓайра мераванд. Анъанаи идгардаки кўдакон бештар дар ноҳияҳои ҷанубӣ ва марказӣ маъмул аст.
Аз фазилати анъанаҳои марбут ба моҳи шарифи Рамазон ва иди саиди Фитр ин аст, ки онҳо барои ваҳдату ҳамгироии қишрҳо ва табақаҳои гуногуни ҷомеа ва таҳкими ҳувияти милливу иҷтимоӣ мусоидат мекунанд. Афроди савобҷӯ кушиш мекунанд, ки ҳарчи бештар корҳои савобро анҷом диҳанд, ятимону мӯҳтоҷонро дастгирӣ кунанд. Албатта анҷом додани корҳои хайру савоб ва накўкорӣ ҳам дар омўзаҳои динӣ ва ҳам дар баёнияҳои башарӣ аз асоситарин фазилати инсонӣ зикр гардида, инсонҳо бо анҷом додани чунин аъмол натанҳо кори савоб, балки дар пешрафти ҷомеаи башарӣ ва мустаҳкам кардани пояҳои инсондўстӣ, ваҳдату ягонагӣ саҳм мегузоранд.
Ҳар сол дар ҷумҳурӣ хайру эҳсонкориҳо махсусан дар арафаи таҷлили Наврўз, идҳои саиди Фитр ва Қурбон хеле ривоҷ меёбанд.
Ҳар кӣ ўро хайр одат мешавад,
Бегумон умраш зиёдат мешавад.
Он кӣ некӣ мекунад дар ҳаққи нос ,
Беҳтарини мардумон ўро шинос!
Садуллоев А. – мутахассиси пешбари шуъбаи пажўҳиши анъанаву маросим ва диншиносии муқоисавӣ

Ҳикоят мекунанд, ки чун Абулқосим Абдулкарим ибни Ҳавозони Қушайрӣ (976-1072) бар Низомулмулки вазир (1018-1092) ворид мешуд, вазир аз ҷой бармехост ва ӯро хайра мақдам мегуфт ва бар ҷое муносиб менишонд. Аммо вақте донишманди дигар, ки Абдулмалик Абдуллоҳ ибни Абдуллоҳи Ҷувайнӣ (1028-1085), ки Имомулҳарамайн лақаб дошт, ворид мешуд вайро дар паҳлӯи худ менишонд вале камтар эҳтиром мекард. Сабаби ин корро аз вазири Салҷуқиён пурсиданд. Гуфт: Абулқосими Қушайрӣ вақте ба назди ман меояд аз корҳои ман интиқод мекунад, вале Имомулҳарамайн марову корҳоямро ситоиш мекунад.

Санаи 20.04.22. директори Марказ Холиқзода Абдураҳим Ғаффор бо ҳайати донишҷӯёну устодони Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ бизнес ва сиёсати Тоҷикистон вохурии судманд анҷом дод. Дар рафти вохурӣ вохурӣ Холиқзода Абдураҳим дар мавзӯи худшиносии миллӣ, ватандӯстӣ, эҳёи арзишҳои волои инсонӣ, нигоҳ доштани арзишҳои умумибашарӣ, таҳаммулпазирӣ ва хатарҳои замони муосир кибертерроризм, ифротгароӣ ва дигар мавзӯъҳои муҳими рӯз суҳбат намуданд. Баъд аз анҷоми суҳбат донишҷӯён ба саволҳои худ ҷавобҳои мушаххас гирифтанд. 

Дар замони муосир, ки дар кишварҳои Шарқи исломӣ зиддияти байни мазҳабҳои таҳаммулгарои анъанавӣ ва ҳаракатҳои ифротгарои динӣ  қувват гирифта, ҳаракатҳои ифротгаро бо ҳар тарзу усул,  ба таври ошкоро ё пинҳонӣ, бо мақомот ва рӯҳониёти расмии давлатҳои  дунявӣ мухолифат карда, онҳоро ҳукм ба такфир ва дуршавӣ аз шариат мекунанд, ҷустуҷӯи роҳҳои ҳалли мусолиматомези пешгирӣ ва рафъи мафкураи ифротгароии динӣ ва паёмадҳои номатлуби он хеле муҳим ба назар мерасад.