Китобхона

Бахшида ба рӯзи Фирдавсӣ
ва Шоҳномаи шоҳонааш

Чу бунёди миллат ба ҳангома нест,
Бидуни нассу мадрак ин нома нест.
Назар кун ба асноду ақлу далел,
Намо гуфтаи бедалелро ту вел.
Ягон нуктааш бе асоснома нест,
Басо нома ҳамсанги Шаҳнома нест.

- - - -

Онҳо, ки талабгори Худоед, Худоед!
Берун зи шумо нест, шумоед, шумоед!
Чизе, ки накардед гум, аз баҳри чӣ ҷӯед,
В-андар талаби гумшуда аз баҳри чароед?
Исмеду ҳуруфеду каломеду китобед,
Ҷибрили аминеду расулон шумоед.
Дар хона нашинед, магардед ба ҳар сӯ,
Зеро ки шумо хонаву ҳам хонахудоед.
Зотеду сифотеду гаҳе Аршу гаҳе фарш,
Дар айни бақоеду муназзаҳ зи фаноед.
Хоҳед бубинед рӯҳ андар рӯҳи маъшуқ,
Зангор зи ойина ба сайқал бизудоед.
Ҳар разм, ки Мавло бисарояд ба ҳақиқат,

❗Соқиё бархезу дардеҳ ҷомро,
Хок бар сар кун ғами айёмро.
Соғари май бар кафам неҳ то зи бар,
Баркашам ин далқи азрақ фомро.
Гар чи бадномист назди оқилон,
Мо намехоҳем нангу номро.
Бода дар деҳ чанд аз ин боди ғурур,
Хок бар сар нафси нофарҷомро.
Дуди оҳи синаи нолони ман,
Сухт ин афсурдагони хомро.
Маҳрами рози дили шайдои худ,
Кас намебинам зи хоссу омро.
Бо дилороме маро хотир хуш аст,
К- аз дилам як бора бурд оромро.
Нангарад дигар ба сарв андар чаман,
Ҳар ки дид он сарви сим андомро.

Ба бузургдошти соли таваллуди аллома Ҳаким Абурайҳони Берунӣ Сарредаксияи илмии «Энсиклопедияи миллии тоҷик» китоби шоир ва олими тоҷик, узви вобастаи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, академики Академияи табиатшиносии Русия Ҳасани Султонро таҳти унвони «Аллома Абурайҳони Берунӣ» ба нашр расонд. Дар ин хусус ба АМИТ «Ховар» дар Институти забон ва адабиёти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон иттилоъ доданд.
 
Китоби мазкур дар мамлакати мо асари нисбатан мукаммал буда, дар он баъзе воқеоти муҳими рӯзгор ва хусусияти осори маъруфи Берунӣ баён гардидааст.